Clematis alpina Blue Dancer - Alpenbosrank

De Clematis alpina 'Blue Dancer' is een beproefde variëteit, rechtstreeks afkomstig van de alpenclematis, waarvan ze de vroege bloei en winterhardheid heeft geërfd. Het is een stevige, middelgrote klimplant die al vanaf maart-april bloeit. De hangende, klokvormige bloemen lijken op die van de variëteit 'Francis Rivis', maar de bloemdekbladen zijn langer. Ze hebben een levendige blauw-paarse tint, geaccentueerd door een klein wit kelkje in het centrum. Deze bescheiden klimmer doet het goed op oude muren, trelliswerk, gaas maar ook in bomen. Haar talrijke ranken zorgen ervoor dat ze overal in kan klimmen! Ideaal in combinatie met een witte rozenstruik!

De Clematis (Clematis) vormen een geslacht binnen de ranonkelfamilie. Het omvat ongeveer 30 soorten vaste planten met een houtige wortelstok en halfhoutige, groenblijvende of bladverliezende klimplanten. Ze komen voor op beide halfronden, met name in Europa, de Himalaya, China, Australië, Noord- en Midden-Amerika. De Clematis 'Blue Dancer' is een cultivar van de Clematis alpina (sectie Clematis Tetragene), met langere en grotere bloemen dan de soort. Ze behoort tot Groep 1 (vroegbloeiende clematissen) van de Clematis, die er 3 telt. Het is een halfhoutige, klimmende vaste plant die 2,50 m tot 3 m hoog wordt, met een spreiding van 1 m. De groepen zijn gedefinieerd op basis van de teelteisen.

De Clematis 'Blue Dancer' draagt mooie, smalle, klokvormige bloemen van 5-6 cm in diameter, in de bladoksels, op de scheuten van het voorgaande jaar. Ze gaan open vanaf maart als het weer mild is. De tweeslachtige bloemen staan alleen. Ze hebben geen kroonbladen, maar vertonen 4 lange, taps toelopende en licht gedraaide bloemdekbladen. In het centrum van de bloemkroon bevinden zich witte staminodia (steriele meeldraden gerangschikt in een soort kelkje), omringd door echte roomwitte meeldraden. De bloei wordt gevolgd door decoratieve, gevederde, zilvergrijze vruchten. De bladeren, in een vrij lichtgroene tint, soms tegenoverstaand, soms verspreid, kaal, zijn enkelvoudig, drielobbig, met een onregelmatig ingesneden rand. Deze clematis hecht zich aan de steun of de gastplant via bladstelen die zijn omgevormd tot ranken.

De lange klokjes van deze blauwe clematis worden nog mooier gecombineerd met witte bloemen. Omdat ze graag door struiken klimt, kun je haar bijvoorbeeld planten bij een Spiraea prunifolia of 'Vanhouttei' of een Prunus glandulosa 'Alba Plena'. In een romantische tuin zal ze de roze bloemen begeleiden van de Japanse sierkwee 'Falconnet Charlet', de Prunus triloba 'Multiplex' of de Magnolia stellata 'Rosea'.

De naam "clematis" komt van het Griekse "klema" = wijnranken, omdat haar oude stengels hetzelfde houtige en gedraaide uiterlijk hebben met afschilferende kurk. Een half dozijn wilde clematissoorten groeien in Frankrijk (de gekweekte tuinvormen niet meegerekend). Daaronder de alpenclematis (of Atragene alpina), en de bosrank (Clematis vitalba), waarvan de verse bladeren sterk bijtend zijn: bij simpel contact, of door ze te kneuzen, kunnen "brandwonden" op de huid verschijnen. Vroeger wreven professionele bedelaars bosrank ("bedelaarskruid") op hun wonden om oppervlakkige en uitgebreide zweren te creëren, met als doel donateurs medelijden op te wekken.