Ruscus hypoglossum - Muizendoorn

De Ruscus hypoglossum, ook wel Grote muizendoorn genoemd, is een rhizomateuze, wintergroene struik die sterk verwant is aan de Gewone muizendoorn (Ruscus aculeatus), bekend om zijn medicinale eigenschappen. Visueel onderscheidt hij zich vooral door een krachtigere groei en grotere schijnbladeren, wat hem een bijzonder decoratieve plant maakt in alle seizoenen. Hij is ook te herkennen aan de eigenaardige plaatsing van zijn kleine bloemetjes die midden op de 'bladeren' verschijnen en aan het feit dat hij zelden vruchten produceert. Zijn grafische silhouet, dat aan een dwergbamboe doet denken, en zijn diepgroene kleur brengen weelderigheid naar schaduwrijke, zelfs droge plekken in de tuin, die vaak lastig te beplanten zijn. De teelt in pot is mogelijk, zelfs binnenshuis, en de plant leent zich uitstekend voor topiari.

De Ruscus hypoglossum behoort tot de aspergefamilie (Asparagaceae). Hij is oorspronkelijk afkomstig uit het oostelijke deel van het Middellandse Zeegebied, van Italië tot Turkije, en is inheems in de Mercantour. De groei van deze struik is traag en zijn volwassen hoogte bereikt gemiddeld 70 cm, afhankelijk van de groeiomstandigheden. De plant breidt zich echter uit via vrij oppervlakkige wortelstokken. Uiteindelijk kan hij min of meer uitgebreide kolonies vormen.
De Grote muizendoorn heeft een bossige, uitgespreide groeiwijze. Wat eruitziet als leerachtige, glanzende bladeren zijn in werkelijkheid cladodiën: afgeplatte stengels die dezelfde bladgroen-functie vervullen als bladeren. Ze blijven de hele winter mooi groen, zelfs bij strenge vorst. De echte bladeren lijken op minuscule doorns, ze zijn scherp en bevinden zich aan het uiteinde van de cladodiën. De bloei vindt plaats van maart tot mei. De kleine groengele tot geelgroene bloempjes verschijnen midden op deze cladodiën, alleen of in groepjes van 2 tot 4. De muizendoorn is tweehuizig; er zijn mannelijke en vrouwelijke planten. Vruchtvorming is daarom alleen mogelijk als beide geslachten in de tuin staan. De vrucht is een kleine, ronde, felrode bes die de hele winter blijft zitten.

De gehele plant is giftig bij inname.

De Grote muizendoorn gedijt in de schaduw of halfschaduw in elke goed doorlatende bodem. Hij groeit goed in de ondergroei van bossen, weg van de brandende zonnestralen. Eenmaal goed geworteld, vraagt hij geen speciaal onderhoud. Het is een struik die in elke tuin thuishoort om een te donker hoekje op te fleuren, onder een niet te dicht beplanting van bomen of struiken om de voet ervan te bedekken. Zijn enigszins wilde uiterlijk combineert mooi met lelies en gebroken hartjes; zijn glanzend groene loof laat de delicate tinten van fuchsia's en akeleien mooi uitkomen. In de winter is hij geschikt voor het samenstellen van bloemstukken binnenshuis, bijvoorbeeld met amaryllissen. Snoei in het voorjaar en najaar om een compactere vorm te behouden, vooral als u de plant voor topiari gebruikt.