Nothofagus antarctica - Antarctische beuk

De Nothofagus antarctica, ook wel Antarctische beuk of Magelhaense beuk genoemd, is een bladverliezende boom, afkomstig uit de vochtige gematigde bossen van Chili en Argentinië. Aan zijn originele groeivorm, onregelmatig maar vol lichtheid, voegt hij een glanzend groen blad toe dat zich in het najaar tooit met goud, voordat hij in de winter zijn bruine en rode, vaak grillige takkenstructuur onthult, bezaaid met witte puntjes.

De Nothofagus antarctica heeft een kegelvormige, uitgespreide groeiwijze, variabel maar altijd licht en verrassend door zijn soms meerstammige stam en zijn kronkelende takken. Zijn glanzend donkergroene bladeren, erg klein in verhouding tot de grootte van de boom, zijn slechts 2,5 cm lang. Ze hebben een gegolfde en getande rand en krijgen een prachtige gouden tint in september - oktober. De schors van de twijgen, bruinrood van kleur, is bezaaid met kleine lichte vlekjes. Bij het uitlopen van de knoppen verspreidt de Antarctische beuk een geur in de ruimte eromheen die aan kaneel kan doen denken.

De Antarctische beuk behoort tot de recente familie van de Nothofagaceae, verwant aan de Fagaceae en Betulaceae. Hij is afkomstig uit het Andeswoud van Patagonië, in het zuiden van Chili en Argentinië vanaf de 36e breedtegraad Z tot Vuurland, en wordt nog weinig gekweekt in onze streken. De Antarctische beuk kan in zijn thuisland 35 m hoog worden, bij ons zal hij zelden de 15 m hoogte overschrijden, met een vrij snelle groei.

Plant de Nothofagus antarctica in een neutrale tot zure, vruchtbare, humusrijke, vochtige, goed doorlatende bodem, bij voorkeur in de zon. Deze grote struik kan gevoelig zijn voor wortelrot in zware grond. Zet hem bij het planten vast met een boompaal en zorg ervoor dat je de Antarctische beuk op een plek zet die beschut is tegen harde of uitdrogende wind. Een onderhoudssnoei kan nodig zijn voordat de groei weer op gang komt, door ziek of dood hout en kruisende takken te verwijderen.

De Nothofagus antarctica wordt gekweekt als sierboom in parken en grote tuinen, waar hij al zijn originaliteit als solitaire blikvanger kan tonen. Hij ontwikkelt zich harmonieuzer wanneer hij wordt gekweekt op beschutte plaatsen tegen de wind, en houdt van een vochtige atmosfeer. Je kunt een mooi scherm op de achtergrond creëren door hem te combineren met de Zwarte gomboom en de IJzerhoutboom, die vergelijkbare groeiomstandigheden accepteren en dezelfde najaarskleur bieden. Bonsailiefhebbers nemen graag deze kleine boom met verrassende groeivorm aan.