Lagunaria patersonii - Australische hibiscus

De Lagunaria patersonii, die ook de naam Norfolk-eilandhibiscus draagt vanwege zijn Australische herkomst, is een kleine, groenblijvende boom met vele kwaliteiten. Getooid met een prachtige zomerbloei en weinig eisend wat de bodem betreft, is hij perfect bestand tegen zoutnevel en verdraagt hij eenmaal gevestigd redelijk goed droogte in de zomer. Als hij niet vaker in onze tuinen wordt geplant, komt dat door zijn matige winterhardheid; hij kan temperaturen onder -5°C niet verdragen. In de zomer, met zijn mooie hibiscusbloemen in een parelmoerroze tint die in de bladoksels van elk olijfgroen blad verschijnen, is hij even betoverend als een camelia in de winter of een Japanse kers in het vroege voorjaar! Hij zal een prachtige solitair zijn in een kleine tuin aan de kust. Zijn langzame groei en goede tolerantie voor snoei maken teelt in een grote kuip mogelijk, gedurende vele jaren. Hierdoor kunnen tuiniers in koudere streken in het mooie seizoen genieten van zijn prachtige bloei op het terras en hem tijdens strenge vorst beschermen in een koude kas of een weinig verwarmde serre.

De Lagunaria patersonii (synoniem Hibiscus patersonius, Solandra squamea) is een kleine boom die behoort tot de kaasjeskruidfamilie (Malvaceae), net als stokrozen en heemst. Hij is oorspronkelijk afkomstig uit Australië, meer specifiek van Norfolk- en Lord Howe-eiland en uit Queensland. Hij heeft een mooie piramidale groeiwijze en bereikt na vele jaren een hoogte van ongeveer 5 meter bij een breedte van 2 meter. De boom draagt ovale, leerachtige bladeren, bedekt met grijze haren die aan de onderkant dichter zijn. Ze zijn 5 tot 10 cm lang en hebben een olijfgroene bovenkant, terwijl de onderkant grijzer en zeer behaard is. De bloei begint eind juni en duurt ongeveer 2 weken. De alleenstaande bloemen, 5 cm breed, bestaan uit 5 teruggeslagen, wasachtige bloemblaadjes, gerangschikt in een open kom, rondom een centrale zuil van stamper en gele meeldraden. Ze openen in een frisroze kleur en worden bijna wit als ze volwassen zijn. Na de bloei vormen zich veel vruchten in de vorm van doosvruchten. Deze blijven enkele maanden aan de boom, zijn aan de binnenkant bekleed met als irriterend bekendstaande haren en bevatten gladde, lichtoranje zaden.

De Lagunaria patersonii wordt in een gunstig klimaat of in een grote pot gewaardeerd om de schoonheid van zijn bloei, ondanks de vrij korte duur ervan. Hij is gemakkelijk te kweken, verdraagt zoutnevel goed en is daarom een goede kandidaat voor een windkeringhaag in een kusttuin. Wanneer hij op een winderige plek wordt geplant, kan hij een wat gedraaide, gekronkelde, grillige vorm met een uniek silhouet aannemen. In een bloeiende haag kan hij worden gecombineerd met Feijoa, Lagerstroemia, Sophora davidii en Myrtus communis 'Pumila'. Op het terras kan hij bijvoorbeeld gezelschap krijgen van een oleander, een Melaleuca gibbosa en een Caesalpinia gilliesii.