Furcraea longaeva

De Furcraea longavea is een spectaculaire, maar vorstgevoelige neef van de agaven en yucca's. Deze Mexicaanse soort, zeldzaam in cultuur, lijkt sterk op de Furcraea bedinghausii (parmentieri), maar verschilt door zijn groene (niet blauwgroene) blad, een lagere vorstbestendigheid en de schijnbare afwezigheid van broedbolletjes op de bloeistengels. Met zijn sterk exotische uitstraling, een gedrongen stam die een kroon van brede, overhangende bladeren draagt, bereidt de Furcraea zich gedurende vele jaren voor op een krachtige eindbloei die het einde van zijn leven betekent. Deze bloei heeft de vorm van een reusachtige pluim bedekt met wasachtige, stervormige bloemen, wat de oorsprong is van zijn mooie bijnaam 'Mexicaanse Sterrenregen'. In onze bevoorrechte kusttuinen verdient deze natuurcuriositeit een uitgelezen plek op een talud of in het midden van een grote rotstuin.

Oorspronkelijk afkomstig uit het zuiden van Mexico, meer specifiek uit de provincie Oaxaca (staten Guerrero, Oaxaca en Puebla), in droge struikgewassen op lage hoogte, kan de Furcraea longavea slechts korte vorst tot ongeveer -5°/-6 °C verdragen in droge grond. Jonge planten, die erg vorstgevoelig zijn, houden van halfschaduw en water, maar goed gevestigde exemplaren verdragen zomerdroogte goed. Het is een plant uit de agavenfamilie (Agavaceae) of aspergefamilie (Asparagaceae), met een vrij langzame groei. Als hij jong is, vormt de Furcraea een rozet bestaande uit grote, brede, puntige, vlezige lintbladeren, die vrij rechtopstaand zijn maar aan het uiteinde overhangen, met getande randen en weinig doorns. Elk blad kan op een volwassen plant meer dan 1,50 m lang en 12 cm breed worden. Na vele jaren kan hij een stam van enkele meters vormen (afhankelijk van het klimaat), bedekt met een 'rok' van droge bladeren die uiteindelijk vanzelf afvallen. Deze stam draagt een grote bladkroon bestaande uit een veelheid aan overhangende bladeren, tot wel 2 m breed. De bloei vindt plaats na 6 tot 15 jaar teelt, in juni-juli in ons klimaat, en betekent de dood van deze monocarpische plant. Bij deze soort kan de bloeiwijze onder optimale omstandigheden meer dan 5 m boven de grond uitsteken. Hij ontwikkelt zich tot een grote, piramidale pluim met overhangende vertakkingen. De buisbloemen (Asteraceae) met 6 vlezige en behaarde bloemblaadjes, die zich verbreden tot stervormige bloemen van 5,5 cm in diameter, zijn wit, meer of minder getint met lichtgeel en groen. De plant kan in een gunstig klimaat een totale hoogte van 12 m bereiken tijdens de bloei.

De Furcraea longaeva heeft volle zon en een zeer drainerende bodem nodig en verdraagt perfect een kustlocatie. Hij heeft een grote afkeer van zware, doorweekte grond in de winter. In onze meest gematigde streken vindt hij zijn plek op een groot talud, in het midden van een rotstuin in exotische of moderne stijl, of zelfs bij een zwembad, mits de grond goed is voorbereid. Deze grote plant zal simpelweg magnifiek staan solitair, begeleid door een tapijt van muurbloemen, Cerastostigma plumbaginoides, Delosperma of een droogteminnend gazon zoals Zoyzia tenuifolia, het Mascarenengras. Je kunt hem ook combineren met palmen (Jubaea), agaven, phormiums, Hesperaloe parviflora, Beschorneria yuccoides, die even spectaculair en zuinig zijn. Kies zorgvuldig de meest beschutte plek tegen winterregens, in de volle zon.