Herfstsering Orange Sceptre - Buddleja

De Buddleia Orange Sceptre is een nog zeldzame variëteit van de vlinderstruik die het meer dan waard is om geplant te worden. Half wintergroen, deze middelgrote, weinig ruimte innemende struik behoudt zijn bladeren in streken met zeer zachte winters. Zijn loof, van een middengroene kleur, is aan de onderkant grijsachtig en bedekt met een aangenaam aanvoelend dons. De bloei is bijzonder sierlijk, in de vorm van trossen kleine bloemen die trapsgewijs als pagodes op de twijgen staan. Ze fascineren vooral door hun zeer originele en zeldzame oranje kleur. In een gematigd klimaat bedekt de bloei een groot deel van de zomer en het najaar, en is deze nog langer in de allerzachtste streken.

Het geslacht Buddleia, tegenwoordig gespeld als Buddleja, wordt nu ingedeeld bij de helmkruidfamilie (Scrophulariaceae), net als de Hebe (struikveronica) of de Leucophyllum. Hoewel het in onze tuinen vooral bekend is van de soort B. davidii, de populaire vlinderstruik (eigenlijk een struik), omvat het geslacht ook talrijke tropische en subtropische soorten, afkomstig uit China en Zuid-Azië, maar ook uit Madagaskar en Zuid-Amerika.
Orange Sceptre is een hybride verkregen door de Amerikaanse veredelaar John Lindstrom en zijn team aan de Universiteit van Arkansas, na een programma dat al in 1999 startte. Zij kruisten B. stachyoides, de meest voorkomende soort van het geslacht in Zuid-Amerika, met licht oranjegele bloemen, met B. tubiflora, een andere botanische soort afkomstig van hetzelfde continent, en waarvan de bloemen nog iets oranjeer zijn.
Hoewel visueel vrij dicht bij zijn ouder B. stachyoides, onderscheidt de door deze kruising verkregen variëteit zich door de echt oranje kleur van zijn bloemen. Orange Sceptre vormt een struik met een gematigde ontwikkeling, goed geschikt voor kleine tuinen en zelfs voor teelt in een kuip, aangezien hij ongeveer 2 m tot 2,40 m hoog wordt en 1,20 m tot 1,40 m breed. Zijn twijgen met een vierkante doorsnede zijn behaard en dragen kruisgewijs tegenoverstaande bladeren, dat wil zeggen tegenover elkaar geplaatst en 90° versprongen bij elke knoop (vormend dus een kruis van bovenaf gezien). Deze zittende bladeren, direct aan de twijgen vastgehecht zonder bladsteel, zijn lancetvormig, met een lengte van 5 tot 20 cm en een breedte van 2 tot 7,5 cm. Donzig aanvoelend, is hun bovenkant middengroen, terwijl de onderkant grijsachtig is. Ze hebben de bijzonderheid wintergroen te zijn in een mild klimaat, en vallen in de winter alleen af onder invloed van vorst in koude streken.
De bloei is ook bijzonder origineel. Ze verschijnt in de vorm van kransstandige bloeiwijzen, bestaande uit twee groepen (bijschermen) van kleine buisvormige bloemen, tegenover elkaar geplaatst, en als het ware op de eveneens tegenoverstaande bladeren rustend. Gelegen aan het uiteinde van de twijgen, kunnen deze op elkaar gestapelde bloemgroepen over zo'n tien niveaus zich uitstrekken over ongeveer dertig centimeter. Deze bloemen hebben een mooie lichtoranje kleur, zeer origineel bij Buddleja's, en geven Orange Sceptre iets weg van een Leonotis leonurus, een vaste plant uit Zuid-Afrika die veel voorkomt in mediterrane tuinen. Van zijn Zuid-Amerikaanse afkomst heeft deze struik een eindeloze bloei geërfd, die bijna het hele jaar duurt in klimaten zonder vorst (zolang de plant groeit, bloeit ze!), en zich uitstrekt van juli-augustus tot laat in het najaar in ons gematigde klimaat.

Minder ruimte innemend dan veel variëteiten van de klassieke Buddleia davidii, brengt Orange Sceptre een frisse wind van nieuwigheid in de tuin binnen het geslacht. Matig winterhard, hij is bestand tegen ongeveer -10°C, en blijkt in staat om vanuit de wortels opnieuw uit te lopen wanneer zijn bovengrondse delen bevroren zijn. Hij zal dus goed op zijn plaats zijn in een groot deel van Nederland en België op een beschutte plek, en geeft een vleugje exotiek aan een border. Combineer hem met de Eucalyptus Baby Blue om verrassende kleurcontrasten te creëren, waarbij het blauw van het loof van deze dwerg-eucalyptus zich mengt met het oranje en groen van Orange Sceptre. Voor een beschutte, zonnige plek is de Embothrium coccineum een goede metgezel, een kleine half wintergroene boom wiens vlammend rode bloei hem de bijnaam 'vuurboom van Chili' oplevert. Op een zonnige, beschutte standplaats zal ook de Callistemon rigidus met zijn rode borstelbloemen een goede compagnon zijn voor uw Buddleia.