Tamarix parviflora - Tamarisk

De Tamarix parviflora, ook wel kleinbloemige tamarisk genoemd, lijkt sterk op andere voorjaarstamarissen (T. tetrandra of gallica), met zijn overhangende twijgen bedekt met wolken van kleine roze bloemetjes die verschijnen vóór het fijne, veerachtige blad. Hij is echter te herkennen aan zijn mooie statuur, die hem tot een van de grootste maakt, en aan zijn prachtige herfstkleuren, roodoranje. Deze grote struik of kleine boom is bladverliezend en zeer winterhard, maar zijn voet houdt van koelte, zelfs als hij die diep moet zoeken. Hij komt goed tot zijn recht als solitair of in een windschermhaag, ook in kustgebieden op arme, zandige grond.

De Tamarix parviflora, uit de familie Tamaricaceae, komt oorspronkelijk uit Zuidoost-Europa, met name de kustgebieden van Griekenland en Albanië. In het wild groeit deze struik nooit ver van water, of het nu in beekjes of in grondwater zit. Hij heeft een brede, soepele, uitgespreide groeiwijze, met een luchtige kruin van overhangende takken bovenop een korte stam. Op volwassen leeftijd zal de Tamarix parviflora ongeveer 4,50 m in alle richtingen bereiken, met een gemiddeld snelle groei. De bloei vindt plaats in april-mei, afhankelijk van het klimaat, op de scheuten van het voorgaande jaar. Het zijn minuscule lichtroze bloemetjes verenigd in aren, die in de loop der dagen verbleken. Ze zijn zo talrijk dat elke tak lijkt bedekt met roze veren. Het bladverliezende loof verschijnt na de bloei. Het bestaat uit heel kleine, heldergroene blaadjes, die lijken op kleine schubben en zijn voorzien van klieren die zout in oplossing kunnen uitscheiden. Dit fenomeen geeft soms, op zoute grond, de indruk dat het blad tranen laat vloeien. De fijnheid van het blad, evenals zijn prachtige herfsttinten roodoranje, verlengen en bevestigen het oneindig gracieuze uiterlijk van de plant. Zijn donkere bast accentueert de bloei en het blad. De kleinbloemige tamarisk kan meer dan 50 jaar oud worden. Zijn wortelstelsel dringt diep door in de bodem, waardoor hij moeilijk te verplanten is: kies daarom vanaf het begin zorgvuldig zijn standplaats!

Alle tamarissen zijn perfect voor tuinen aan de kust. Meer of minder winterhard, meer of minder droogtetolerant, ze hebben gemeen dat ze perfect bestand zijn tegen zeewind, harde wind en dat ze het goed doen op zandige en arme grond. De Tamarix parviflora is daarop geen uitzondering, maar hij vraagt wel om een vochtige bodem, tenminste in de diepte. Hij waagt zich ver van de kust en houdt van de nabijheid van waterpunten, mits op goed doorlatende grond. Zijn licht overhangende groeiwijze doet het wonderlijk goed in de buurt van een grote vijver. In dat geval kan hij gecombineerd worden met sommige bamboesoorten die grote pollen vormen, zoals Pleioblastus linearis. Plant hem als solitair, op een rij of in een border, samen met Griselinia, Spartium (brem), Cistus, Atriplex... Kies bij voorkeur een zonnige standplaats voor een goed ontwikkelde struik.