Styrax shiraiana - Storaxboom

De Styrax shiraiana, die in 1915 in de VS werd geïntroduceerd en dertig jaar later in Engeland arriveerde, moet nog steeds zijn weg vinden naar de Europese botanische tuinen, laat staan naar de liefhebbers van zeldzame planten. Endemisch in Japan, is deze grote struik of kleine, bladverliezende boom met bruin-paarse bast volledig bedekt met stervormige haren. Hij draagt getande, waaiervormige bladeren die doen denken aan die van een toverhazelaar en biedt in mei een prachtige witte bloei. Om de kans van slagen zo groot mogelijk te maken, geef je hem een verse maar goed doorlatende grond, bij voorkeur met een zure tendens. En om hem ten volle te kunnen bewonderen, geef je hem een ereplaats.

De Styrax shiraiana is een struik uit de familie van de Styracaceae, een botanische familie die verschillende bomen en struiken met aromatische hars verzamelt, waarvan de meeste hun herkomst in Azië hebben. Het is een grote sierstruik voor de halfschaduw en een verse, humusrijke en niet-kalkhoudende bodem, die op hoogte voorkomt op het Japanse eiland Honshu.

Met een vrij langzame groei heeft deze styrax een mooie, wijd uitlopende vorm. Op volwassen leeftijd bereikt hij gemiddeld 5,50 m hoogte bij 3 m breedte, afhankelijk van de teeltomstandigheden. Zijn bast heeft een grijsbruine tot bruin-paarse kleur en vertoont, net als de hele plant, talrijke stervormige haren. Het bladverliezende loof valt in het najaar en komt in het voorjaar terug. Het bestaat uit gaafrandige bladeren, afwisselend geplaatst, 5 tot 9 cm lang, driehoekig van vorm met een verbrede top en voorzien van kleine tanden. Hun kleur is een middengroen, die in de herfst naar geel verkleurt. De bloei vindt plaats in mei. Deze heeft de vorm van trossen of pluimen die aan het uiteinde van de twijgen verschijnen. Elke pluim is 3 tot 6 cm lang en bevat 8 tot 10 hangende, witte bloemen. De trechtervormige kroon bestaat uit 5 bloemblaadjes. Na bestuiving door insecten maken de bloemen plaats voor eivormige vruchten, 1 tot 2 cm lang, die in november rijp zijn. Elk bevat slechts één zaad. De winterhardheid van deze Styrax moet nog worden vastgesteld, maar als we afgaan op zijn herkomst, zou deze beter moeten zijn dan -12°C.

Om deze Styrax te laten aarden, geef je hem enkele uren zon, maar vermijd wel de heetste uren van de dag. Hij houdt van humusrijke, zure, verse en lichte grond, een bodem die ook hortensia's bevalt. Zet hem solitair, bij een pad of niet ver van het huis om optimaal te kunnen genieten van zijn charme als zeldzame plant. Hij kan gecombineerd worden met struiken met donker of juist goudkleurig blad, daar zijn prachtige voorbeelden van bij de Physocarpus (zoals 'All Black', 'Dart's Gold'). Liefhebbers van Japanse tuinen zullen hem bijvoorbeeld combineren met zijn neef de Styrax japonica en met Japanse esdoorns.