Lonicera purpusii Winter Beauty - Winterkamperfoelie

De Lonicera (x) purpusii 'Winter Beauty' is een winterbloeiende, weinig eisende, snelgroeiende en charmante struik die in elke tuin thuishoort, van noord tot zuid in ons land.  In het groeiseizoen is hij vrij onopvallend, maar hij laat zich zien als de tuin nog in winterslaap is, meestal in februari, bedekt met kleine, bijna witte bloemetjes die bezocht worden door de eerste bestuivers, aangetrokken door hun geur. Ze zijn talrijk en vooral goed zichtbaar op de takken die op dat moment van het jaar vaak weinig blad hebben. Buiten de bloeiperiode heeft zijn brede, dichte en soepele groeiwijze een mooie aanwezigheid in halfbeschaduwde plekken in de tuin. Deze krachtige winterkamperfoelie is een van de onmisbare struiken in een gemengde haag.

De Lonicera (x) purpusii 'Winter Beauty' is een tuinbouw-hybride die in 1966 in Groot-Brittannië bij Hillier is gekweekt. Hij is ontstaan uit een kruising tussen de Lonicera fragrantissima, afkomstig uit Noordoost-China, en zijn nauwe verwant de L. standishii, ook Chinees. Al deze planten zijn struiken, en geen klimplanten. Ze behoren tot de kamperfoeliefamilie (Caprifoliaceae). 'Winter Beauty' is perfect winterhard en zeer tolerant ten opzichte van de bodem, of deze nu licht zuur, neutraal of zelfs kalkhoudend is. Hij verdraagt vrij droge zomers goed als hij in de zomer op een beschaduwde plek staat, bijvoorbeeld onder een bladverliezende boom. Hij heeft echter een hekel aan te compacte, natte grond in de winter.

De groeiwijze van de Lonicera purpusii 'Winter Beauty' is bossig, rond tot uitgespreid, goed vertakt, met licht gebogen takken. Op volwassen leeftijd zal deze struik, die iets breder dan hoog is, ongeveer 2 m hoog worden met een breedte van 2,50 m, soms meer. Zijn ontwikkeling is gemakkelijk in toom te houden door snoei na de bloei. De takken, roodachtig van kleur als ze jong zijn, worden grijzer en schilferen na verloop van tijd af. Zijn blad is dicht, min of meer wintergroen afhankelijk van het klimaat: het valt vaak in januari-februari. De bladeren, 2,5 tot 7 cm lang, tegenoverstaand aan de takken, zijn gaafrandig, ovaal en puntig, van licht- tot middengroen. De bloei verschijnt van december tot maart, afhankelijk van de regio, op het hout van het voorgaande jaar. De kleine bloemetjes, gegroepeerd met 2 tot 4 in de bladoksels, zijn niet meer dan 1 tot 1,5 cm lang en in diameter. Ze zijn crèmewit van kleur, licht getint met bleekroze aan de basis, en hebben gele meeldraden. Hun geur doet denken aan die van jasmijn met een citroenachtige toets. Ze zijn zeer nectarrijk en vormen een voedselbron voor bijen in een tijd van het jaar waarin bloei zeldzaam is. Hun geur is beter waarneembaar bij mild weer en aan het eind van de dag. Ze maken plaats voor kleine, dofrode vruchten, die eind voorjaar/begin zomer rijp zijn. 

Deze winterkamperfoelie met een vrij forse groei wordt vaak gebruikt in een gemengde haag of op de achtergrond van borders met lagere planten, maar u kunt in de winter beter van zijn geur genieten als hij in de buurt van een pad of een oprit naar de ingang van het huis of de garage staat. Het is interessant om hem te combineren met struiken die op andere momenten bloeien, maar met een vergelijkbare groeikracht: denk bijvoorbeeld aan Philadelphus coronarius (de boerenjasmijn), Lonicera tatarica, sering, kornoelje, winterbloeiende sneeuwbal... Takken met bloemknoppen kunnen worden afgesneden en in een vaas in huis worden gezet, waar ze open zullen gaan en de kamer zullen parfumeren.