Viburnum davidii Angustifolium - Sneeuwbal

Viburnum davidii 'Angustifolium' is een variëteit van de Davids-sneeuwbal met een gedrongen groeiwijze en fijn blad, uitstekend geschikt voor kleine tuinen en teelt in potten. Hij vormt een grote, bodembedekkende kussenvorm en de takken zijn bedekt met glanzend, groenblijvend loof dat prachtig contrasteert met de rode tinten van de bladstelen en jonge scheuten. De voorjaarsbloemen hebben een beperkte sierwaarde, zijn licht geurend en maken plaats voor trossen met zwart tot blauwe vruchten op rode steeltjes. Het geheel creëert een mooi kleureffect tot diep in de winter. Deze sneeuwbal is zonder twijfel een van de mooiste bodembedekkers, vooral voor schaduwrijke plekken. Geef hem een goed doorlatende, bij voorkeur niet-kalkhoudende grond die koel blijft.

De Davids-sneeuwbal, ook wel kussensneeuwbal genoemd, is afkomstig uit Azië en West-China. Het is een dwergstruik waarvan de twijgen zich horizontaal verspreiden. Deze plant, vroeger ingedeeld bij de kamperfoeliefamilie (Caprifoliaceae), behoort nu tot de muskuskruidfamilie (Adoxaceae), net als de vlier. Het is een tweehuizige soort, bestaande uit mannelijke of vrouwelijke exemplaren. Alleen de vrouwelijke planten dragen vruchten, en dan alleen in aanwezigheid van mannelijke planten. De cultivar 'Angustifolium' onderscheidt zich van de soort door zijn kleine bladeren en compacte groeiwijze. De langzaam groeiende struik vormt geleidelijk een koepel van 80 cm hoog en 1,20 m breed, die zich kan uitbreiden tot 1,80 m, afhankelijk van de beschikbare ruimte. Het groenblijvende loof is misschien wel de grootste troef van deze sneeuwbal: de leerachtige, ovale bladeren hebben een mooie donkergroene, glanzende kleur en vertonen drie nerven die samenkomen op een rode bladsteel. De weinig opvallende bloei, van april tot mei afhankelijk van het klimaat, bestaat uit afgeplatte, witte bloemtrossen van 5 tot 7 centimeter in doorsnee aan het uiteinde van de twijgen. De daaropvolgende vruchtdracht is heel bijzonder en blijft minstens tot oktober aan de takken zitten. De kleine, staalblauwe vruchten zijn niet eetbaar. De bast van deze struik is geelgrijs van kleur.

De winterhardheid van de Viburnum davidii 'Angustifolium' (tot -15 °C) is niet voldoende om hem in de meest continentale streken, zoals in het noordoosten van Frankrijk, te planten. In de rest van Nederland gedijt hij goed in de schaduw of halfschaduw, hoewel hij zon verdraagt. Hij geeft de voorkeur aan eerder zure of zanderige grond, net als camelia's en rododendrons. Je moet meerdere struiken planten om vruchten te krijgen. Gebruik hem solitair of in een border; zijn blad heeft een mooie aanwezigheid en laat de bloemen van begeleidende planten beter uitkomen. Je kunt hem bijvoorbeeld combineren met Japanse kardinaalsmutsen (Euonymus japonicus), hortensia's, bonte kornoeljes, lavendelheide (Pieris) of Japanse esdoorns, die van dezelfde omstandigheden houden. Deze variëteit leent zich uitstekend voor teelt in een kuip, om het terras of balkon op te fleuren.