Syringa vulgaris Souvenir de Louis Spaeth - Gewone sering

De Sering 'Souvenir de Louis Spaeth', ontstaan in 1883, geldt tot op de dag van vandaag als een van de beste variëteiten van de gewone sering (Syringa vulgaris). Dit komt door zijn robuustheid, gemakkelijke teelt en de zeer lange trossen met enkelvoudige bloemen in een zeldzame, diepe en rijke rode kleur die je kunt omschrijven als een purperachtig bordeauxrood. Door zijn groeikracht is hij perfect voor een grote bloeiende haag of een border met landelijke struiken. Een bladverliezende, makkelijke en rijke bloeier die in elke tuin thuishoort, ongeacht de stijl of grootte. De bloemtrossen met hun subtiele geur zijn prachtig in boeketten.

De Europese sering en zijn hybriden, die massiever zijn, raakten uit de gratie in de jaren 60-70, toen de slankere en vaak doorbloeiende Amerikaanse of Aziatische seringen werden ontdekt. Net als oude rozen, die werden bekritiseerd om hun eenmalige bloei en daarom werden ingeruild voor moderne hybriden, maken ze nu een sterke comeback in onze tuinen.

De Syringa vulgaris 'Souvenir de Louis Spaeth' (syn. 'Andenken an Ludwig Späth'), bijna 140 jaar geleden in Duitsland gekweekt door Franz Ludwig Späth, is een struik uit de olijffamilie die nog steeds in tuinen en bij kwekers te vinden is. We vergeten vaak dat de gewone sering, ook wel Europese sering genoemd, eigenlijk inheems is in Zuidoost-Europa en West-Azië, meer specifiek het Balkanschiereiland, en pas aan het einde van de Renaissance in West-Europa arriveerde. In het wild koloniseert deze taaie plant met zijn zeer geurige blauw-paars-puurperen bloemen stenige heuvels en trotseert hij koude winters.

De variëteit 'Souvenir de Louis Spaeth' vormt een grote struik met een gemiddelde groeikracht, een opgaande en ronde habitus, met een hoogte van minder dan 4m (meestal ongeveer 3,50m) en een breedte van gemiddeld 1,50m. Hij vormt spontaan een bossige struik met meerdere stengels, vergelijkbaar met de boerenjasmijn waarmee hij niet verward moet worden. De bladeren zijn bladverliezend, driehoekig en hartvormig, 4 tot 12 cm lang en 3 tot 8 cm breed. Ze verschijnen in het voorjaar in een vrij donkergroene, satijnachtige tint. De bloei vindt plaats in mei of juni, afhankelijk van het klimaat. Aan de uiteinden van de eenjarige twijgen verschijnen lange, samengestelde trossen (thyrsen) die soms wel 30 cm lang kunnen worden. Hun vorm is over het algemeen piramidaal en vrij slank. De paarsachtige bloemknoppen gaan open tot enkelvoudige bloemen met vier kroonbladen, waarbij de kroon een lange buis aan de basis vormt. Hun kleur is een verzadigd rood-paars, zowel rijk als donker. Ze verspreiden een aangename, vrij lichte en zeer bloemige geur.

De gewone sering 'Souvenir de Louis Spaeth' is gemakkelijk te kweken in elke goed doorlatende bodem en in vrijwel al onze gematigde klimaten, en is een onmisbare struik in een bloementuin. Gebruik hem volop, gemengd met andere witte, mauve, roze of rode variëteiten, in grote bloeiende hagen, samen met enkelbloemige rozenstruiken, boerenjasmijn, deutzia's, krentenbomen, styrax of grote buddleia's (zoals B. macrostachya, B. officinalis, B. alternifolia). Een haag van seringen, sierprunussen, Chinese amandel, Japanse sierkwee en sierappels, geplant langs een ingesloten pad, is een waar voorjaarsfeest. Hij kan ook solitair worden gebruikt, omringd door een perk met bodembedekkende rozen, in een klein stukje tuin dat aan hem is gewijd. Zo maak je van deze bescheiden plant een grandioze struik, bedekt met glorie in het hart van de lente.