Syringa vulgaris Belle de Moscou - Gewone sering

De Sering 'Belle de Moscou' is een prachtige, oude Russische variëteit, een magnifieke afstammeling van de *Syringa vulgaris*, de iconische sering van oude stadstuinen en landelijke tuinen. Hij is perfect winterhard en onovertroffen in zijn rijke bloei, frisse uitstraling en authentieke geur. Zoals alle goede gewone seringen bloeit deze in mei, met lange trossen lichtroze bloemknoppen die dicht opeengepakt zitten. Deze gaan geleidelijk open tot gevulde, bijna witte bloemen, sneeuwwit, alsof ze bestoven zijn met een roze rijp. De geur is niet overweldigend, maar subtiel en heerlijk in snijbloemboeketten. Door zijn krachtige groei is hij perfect voor een grote bloeiende haag of een border met landelijke struiken. De robuuste, ouderwetse uitstraling van zijn meerstammige vorm, gecombineerd met de verfijnde pastelkleurige bloei, verdient ook een ereplaats als solitair in een kleine tuin.

De *Syringa vulgaris* 'Belle de Moscou' (syn. 'Krasavitsa Moskvy' of 'Beauty of Moscow') is een struik uit de olijffamilie (Oleaceae), gekweekt in 1943 door Leonid A. Kolesnikov in Rusland. Zijn ouders zijn de Franse variëteit 'Belle de Nancy' van Victor Lemoine (1891) en de Russische cultivar 'I.V.Mitchurin'. We vergeten vaak dat de gewone sering, ook wel Europese sering genoemd, oorspronkelijk uit Zuidoost-Europa en West-Azië komt, meer specifiek het Balkanschiereiland, en pas aan het einde van de Renaissance in West-Europa arriveerde. In het wild koloniseert deze taaie plant met zijn zeer geurige blauw-paars-puurperen bloemen stenige heuvels en trotseert hij koude winters.

De variëteit 'Belle de Moscou' vormt een fijnvertakte struik met een opgaande, ronde habitus, gemiddeld 3,50 m hoog en 2,50 m breed. Hij vormt spontaan een bossige struik met meerdere stengels, vergelijkbaar met de boerenjasmijn waarmee hij niet verward moet worden. De driehoekige, hartvormige bladeren, 4 tot 12 cm lang en 3 tot 8 cm breed, verschijnen in het voorjaar in een middengroene, satijnachtige tint. De bloei vindt plaats in mei. Aan de uiteinden van de eenjarige twijgen verschijnen samengestelde trossen (thyrsus), 15 tot 18 cm lang. De zachtroze bloemknoppen openen zich tot witte, gevulde en licht geurende bloemen, waarbij de hele, betoverende bloeiwijze deze twee kleuren mengt. Deze variëteit maakt worteluitlopers en produceert veel nieuwe scheuten vanuit de basis.

De gewone sering 'Belle de Moscou' is gemakkelijk te kweken in een koel, relatief vochtig klimaat, zelfs op middelgebergte. Hij gedijt in gewone, vochtige, bij voorkeur kalkhoudende maar goed doorlatende grond. Gebruik hem rijkelijk, gemengd met andere paarse of rode variëteiten, in grote bloeiende hagen, samen met enkelbloemige rozen, boerenjasmijn, deutzia's, krentenbomen, styrax of grote *Buddleja*-soorten (B. macrostachya, B. officinalis, B. alternifolia). Een haag van seringen, sierprunus, Chinese amandel, Japanse sierkwee en sierappels, geplant langs een ingesloten pad, is in het voorjaar een waar spektakel. Hij kan ook solitair worden gebruikt, omringd door een perk met bodembedekkende rozen, in een kleine ruimte die aan hem is gewijd, om van deze bescheiden plant een grandioze, lentegevende struik te maken.