Salix purpurea - Bittere wilg

De Salix purpurea, beter bekend als Purperwilg of Rode wilg, is een botanische soort die meer struikvormig dan boomvormig is. Hij is herkenbaar aan zijn jonge, vaak vuurrode twijgen die hem in de winter bijzonder sierlijk maken. Deze ronde, volle struik draagt ook fijn, groenblauw blad met zilveren glans dat niet aan elegantie inboet, en tooit zich in het vroege voorjaar met vrij onopvallende, hangende katjes in een zilvergrijsgroen met een vleugje purper. Omdat hij zeer goed tegen snoei kan, op elk moment van het jaar, is deze snelgroeiende wilg perfect om snel een elegante compositie te vormen, in een losse of gesnoeide haag.

De Salix purpurea behoort tot de wilgenfamilie (Salicaceae). Het is een soort die wijdverspreid is in Europa, Centraal-Azië en Japan, maar ook in Noord-Afrika. In de natuur koloniseert deze pionierssoort de oevers van beken en vijvers, op zandige of grindrijke bodem. Hoewel hij van enige vochtigheid houdt, verdraagt de purperwilg constant onder water staande grond, die zijn wortels verstikt, slecht. Hij kan periodes van matige droogte weerstaan. Zijn levensduur bedraagt ongeveer 20 jaar.

De Rode wilg heeft een zeer dichte, bolvormige groeiwijze en bestaat uit een veelvoud aan dunne, buigzame en sterk vertakte stengels die dicht bij de grond beginnen. Op volwassen leeftijd zal deze snelgroeiende kleine wilg niet hoger worden dan 5 à 6 meter, en vormt hij meestal een grote struik van ongeveer 2,50 meter hoog en 1,50 meter breed. De jonge twijgen hebben een glanzend roodbruine kleur en worden later grijsgroen. De bladknoppen zijn ook purper gekleurd. Het bladverliezende loof bestaat uit bladeren die tegenover elkaar staan, en niet afwisselend zoals bij de meeste andere wilgen. Ze zijn dun en smal, elliptisch van vorm en 5 tot 8 cm lang. De bladschijf is lichtgroen-zilver aan de bovenkant, terwijl de onderkant meer blauwachtig is en voorzien is van opvallende nerven. In het najaar krijgt het blad een gele kleur. De vrij onopvallende bloei vindt plaats in maart-april, voordat het blad verschijnt. Mannelijke exemplaren dragen zijdeachtige katjes van 3 tot 5 cm lang, in een zilvergrijsgroen met purperen meeldraden. Vrouwelijke exemplaren dragen kortere, zeer onopvallende katjes. De vrucht is een pluizige doosvrucht die zaden vrijgeeft bedekt met lange, decoratieve haren.

.

Even elegant in een border als in een haag, brengt de Purperwilg een mooie kleuraccent en een vleugje wilde gratie in de tuin. Hij past moeiteloos in een informele, landelijke haag en vindt van nature zijn plek bij waterpartijen. Gebruikt in mandenvlechtwerk, verdraagt hij herhaaldelijk snoeien uitstekend, een gewilde kwaliteit voor het aanleggen van grote borders of netjes ogende hagen, zowel in een tuin met een eigentijdse als een natuurlijke uitstraling. Hij kan ook worden geplant op grote, niet te droge taluds waar hij de grond vasthoudt. Snoei hem regelmatig na de bloei om hem te stimuleren om voller te worden en veel rode, bloeiende twijgen te produceren. Je kunt hem bijvoorbeeld combineren met kornoeljes (Cornus 'Baton Rouge', Cornus stolonifera 'Flaviramea', Cornus sanguinea), hazelaars, Japanse sierkweeks, sieramandelen of brem in een losse haag.

Eigenschappen:

Deze purperwilg is een drachtplant voor bijen en wordt ook veel gebruikt in mandenvlechtwerk. Zijn vermogen om onstabiele grond langs rivieren te verstevigen dankzij zijn uitgebreid en vertakt wortelgestel, wordt benut bij het herstel van oevers.