Salix exigua - Smalbladige wilg

Salix exigua, de Coyotewilg, is ongetwijfeld één van de mooiste struiken met grijs loof. Met een opgaande, licht warrige kroon, gevormd door lange, dunne en buigzame twijgen die in de loop der tijd breder worden, vormt hij een luchtige en zeer zilverachtige massa, geweven met lange, donzige bladeren die spelen met het licht en de wind. Deze wilde soort is niet alleen een van de elegantste, maar ook een van de meest tolerante wat betreft de bodem, samen met de boswilg. Hij voelt zich even goed thuis met zijn wortelend in het water, aan de rand van een wateraftappunt, als op een drogere zomertalud, waar hij de aarde vasthoudt.

Behorend tot de wilgenfamilie (Salicaceae), is Salix exigua een bladverliezende botanische soort afkomstig uit het westen van Noord-Amerika, uit een gebied dat zich uitstrekt van British Columbia in Canada tot New Mexico in de Verenigde Staten. In zijn oorspronkelijke omgeving vormt deze wilg een uitstekende schuilplaats voor coyotes, vandaar zijn gebruikelijke naam. Het is een pioniers- en ubiquistensoort, een lichtminnende boomsoort die minder exclusief aan vochtige plaatsen gebonden is dan de meeste andere soorten uit het geslacht Salix. De coyotewilg is een struik met uitlopers, die de neiging heeft zich in de loop der tijd zijwaarts uit te breiden. Hij heeft een karakteristiek, slank maar enigszins ruig en onregelmatig groeivorm, gedragen door een of meer stammen die dicht bij de basis vertakken in dunne, buigzame takken. Op volwassen leeftijd zal deze snelgroeiende wilg gemiddeld 4 m hoog en 5 m breed worden. De jonge twijgen zijn rechtopstaand en roze-bruin van kleur. Het blad is bladverliezend, de spitse bladeren zijn 10 cm lang en zijdeachtig. De grijsgroene kleur aan de bovenkant is aan de onderkant meer blauwachtig en zeer zilverachtig. De weinig opvallende bloei, enigszins verborgen door het loof, vindt plaats in april-mei, op aparte mannelijke en vrouwelijke planten. De mannelijke katjes worden tot 10 cm lang, de vrouwelijke 8 cm. De vrucht is een doosvrucht die openspringt om zaden met lange haren vrij te geven.

Even betoverend aan de waterkant als in een border of een landelijke haag, verdraagt de coyotewilg strenge vorst perfect en blijkt hij zeer gemakkelijk te telen in gewone tuingrond, in al onze streken. In tegenstelling tot de meeste van zijn verwanten, vereist hij niet het hele jaar door verse grond of drassige grond, en blijkt hij bestand tegen perioden van zomerdroogte, mits af en toe goed water geven. In de Verenigde Staten wordt hij vaak gebruikt om oevers of taluds langs waterlopen te stabiliseren. Je kunt hem bijvoorbeeld combineren met het paarse loof van een pruikenboom, een hazelaar of een beuk, en omringen met Panicum, pampasgras of prachtriet in een sfeer vol lichtheid.