Ribes gordonianum - Groseillier de Gordon

De Ribes x gordonianum, ook wel Gordons bessenstruik genoemd, is een hybride die ontstaan is uit een kruising tussen Ribes sanguineum en Ribes odoratum. Het is een breeduitgroeiende, bossige struik die nog vrij zeldzaam is in onze tuinen, maar wel heel bijzonder en makkelijk in de teelt. Hij biedt een voorjaarsbloei met koperkleurige trossen van buisvormige, rode bloemen met een crème- of perzikkleurige keel, die in knop magenta van kleur zijn. Ze verspreiden een zoete anjergeur. Het donkergroene, bladverliezende loof is eveneens aromatisch.

De Gordons bessenstruik behoort tot de familie van de Grossulariaceae. Het westen en de centrale vlakten van de Verenigde Staten zijn de oorsprongsgebieden van zijn beide ouders. Hij bereikt een hoogte van 1,80 m en spreidt zich ongeveer 1 m uit, met een snelle groei. Deze sierbessenstruik is een bladverliezende heester met een opgaande en bossige groeiwijze, en een breeduitgroeiende habitus. In april-mei, na het uitlopen van het blad, verschijnen er hangende trossen met kleine, buisvormige bloemen in een rood-magenta gemengd met perzik en met een crèmekleurige keel. Ze zijn nectarrijk en ongeveer 8 cm lang. Deze geurende bloei, zo welkom in het voorjaar, volgt op die van de Ribes sanguineum. Deze plant produceert kleine, zwarte bessen waar vogels dol op zijn. De donkergroene, ronde tot ovale bladeren zijn 5 tot 10 cm lang, hebben 3 tot 5 ondiepe lobben met onregelmatige tanden en verspreiden een heerlijke geur.

Plant de Ribes x gordonianum in gewone, diepe grond zonder te veel kalk, die rijk en vochthoudend tot droog is. Deze struik gedijt goed in halfschaduw of in de zon, maar op een niet te hete standplaats. Eenmaal goed aangeslagen, verdraagt hij relatief goed droogte. Het begin van de groei is vaak laat, in het eerste voorjaar. Bij het aanplanten mag u gerust een deel van de wortelhals onder de grond zetten om een goede doorworteling te bevorderen. Snoei is niet nodig, behalve om dood hout te verwijderen of een wat te ijle groeiwijze te corrigeren. U kunt de twijgen na de bloei met een derde terugsnoeien.

Onderhoudssnoei: als u simpelweg de vorm van de struik wilt behouden, volstaat het om zwakke of te sterk doorhangende takken en dood hout te verwijderen. Verjongingssnoei: voor exemplaren die te groot zijn geworden of hun bossige vorm hebben verloren (kaal geworden aan de basis, ijle twijgen), is het aan te raden om de takken tot 50 cm boven de grond terug te snoeien. Dit kan in één keer (rigoureuze snoei, voor oudere exemplaren) of gespreid over 3 jaar (dan snoeit u elk jaar slechts een derde van de takken terug, waarbij u zorgt dat de struik een evenwichtige vorm behoudt). De struik zal dan nieuwe scheuten vormen.

De Gordons bessenstruik vindt zijn plek in elke tuin, in een gemengde haag, in heesterborders of zelfs solitair. Hij heeft veel uitstraling wanneer hij in een pot wordt gekweekt. U kunt hem plaatsen in een voorjaarsscène met seringen, buddleia's, de Mexicaanse oranjeboom (Choisya), de Syringa microphylla 'Superba', de Exochorda racemosa 'The Bride' of de brem 'Hollandia'. Wanneer u ze in groepen van drie of vier bij elkaar plant, gemengd met andere soorten, creëren sierbessenstruiken een bijzonder effect, vooral achter in vaste plantenborders. Tot slot kunt u, om optimaal van de bloemen en de geur te genieten, takken met bloemknoppen afknippen die in huis zullen open gaan.