Rhododendron Schneewittchen - Japanse azalea

De Japanse Azalea 'Schneewittchen' is een hybride Rhododendron-variëteit die zich onderscheidt door een bijzonder rijke, zuiverwitte voorjaarsbloei, die iets later valt dan bij andere Japanse azalea's. Het is een lage, breed uitgroeiende, goed gevulde struik die ook buiten de bloeiperiode decoratief blijft dankzij zijn glanzend groene, wintergroene loof. Perfect winterhard gedijt deze Japanse azalea alleen in zure, frisse maar goed doorlatende grond, in halfschaduw of schaduw.

De hybride Rhododendron 'Schneewittchen' is een Duitse tuinbouwvondst uit 1980. De struik, met een langzame groei, heeft een lage en bossige habitus, breder dan hoog, en bereikt ongeveer 60 cm hoogte bij 1 m breedte op 10-jarige leeftijd. De bloei vindt plaats tussen eind mei en begin juni, in overvloed. De bloemen hebben een trechtervorm en zijn verzameld in rijke eindstandige trossen. Het blad, halfwintergroen tot wintergroen afhankelijk van het klimaat, bestaat uit kleine, eenvoudige, elliptische, behaarde blaadjes met een gave rand, die afwisselend aan de twijgen staan. Hun grootte varieert van 2,5 tot 5 cm lengte en hun kleur is een vrij licht groen in het voorjaar. Het laatzomerblad is donkergroen met een glanzende afwerking. Rhododendrons ontwikkelen een oppervlakkig wortelgestel, dat nooit aan vocht mag komen te kort, maar ze hebben een hekel aan stilstaand water dat verstikking veroorzaakt.

Japanse azalea's gedijen goed in een koel klimaat met duidelijke winters, geplant in humusrijke en zure grond, zoals heidegrond. Het zijn prachtige wintergroene struiken voor in de border of als bloeiende potplant, het hele jaar aantrekkelijk. Ze combineren perfect met heide, Japanse esdoorns of hun verwanten de Chinese azalea's die per seizoen van kleur veranderen, evenals met Japanse camelia's en hun sierlijke neven met vaak geurende herfstbloei, de C. sasanqua-hybriden.

Onderverdeeld in 2 tuinbouwkundige groepen, omvat het geslacht Rhododendron enerzijds de Azalea's, Chinese en Japanse, met kleine wintergroene of bladverliezende blaadjes, voorzien van 5 meeldraden per bloem, en anderzijds de Rhododendrons, met groot, wintergroen en glanzend blad waarvan de bloemen meer dan 10 meeldraden tellen. Hoewel dit vanuit plantkundig oogpunt zeer discutabel is, wordt deze indeling nog steeds veel gebruikt door tuinbouwprofessionals.