Rhododendron Elisabeth - Dwergrododendron

Plant de Rhododendron 'Elisabeth' op een plek in halfschaduw, beschut tegen koude en uitdrogende wind, in een frisse, humusrijke en luchtige bodem met een zure of neutrale zuurgraad. Net als alle heideplanten verdraagt hij geen kalkhoudende grond, en ook geen zware, natte grond die in de winter onder water staat. Als de grond in de zomer koel blijft, verdraagt deze rhododendron ook een standplaats in de niet-brandende zon. Vermijd om andere planten aan zijn voet te zetten, want zijn oppervlakkige wortels verdragen slecht concurrentie van andere planten, vooral wat betreft de watervoorziening.

Graaf een plantgat dat drie keer zo groot is als de pot. Dompel de kluit onder in water (bij voorkeur zacht water) en plant de struik op de juiste hoogte, met de wortelhals gelijk aan het grondniveau. Gebruik een mengsel bestaande uit 1/4 turf, bladaarde, grind of puimsteen en tuingrond. Geef ruim water en houd de grond in de zomer koel. Azalea's en Rhododendrons hebben een beperkt wortelstelsel. Hierdoor zijn ze gevoelig voor langdurige droogte. Daarom is een humusrijke grond en een royale watergift tijdens droge periodes aan te raden. Bovendien is dit wortelstelsel niet erg sterk, daarom is het essentieel om zware grond bij aanplant te verbeteren met drainerende materialen (grind, puimsteen, kleikorrels). Breng elk voorjaar een laag gemalen dennenboomschors aan als grondbedekking rond de voet van de struik om de grond koel te houden en de zure pH te behouden.

Het onderhoud beperkt zich tot het wegknippen van uitgebloeide bloemen in de zomer en het verwijderen van dode takken. Azalea's en Rhododendrons kunnen soms worden aangetast door de gegroefde lapsnuitkever, die de bladranden en de fijne worteltjes eet, en door de beruchte 'rhododendroncicade', die meestal geen ernstige schade veroorzaakt. Het vergelen van de bladeren (chlorose) bij de Rhododendron wijst op een slechte opname van ijzer uit de bodem en kan leiden tot vroegtijdige sterfte van de plant. Als kalk vaak de oorzaak is, kunnen ook een slecht gedraineerde bodem of een te diep geplante kluit het verschijnsel verklaren.

Rhododendrons komen het beste tot hun recht in ons gematigde klimaat, geplant in een kalkvrije grond en in een vochtige omgeving. Hun teelt in warmere en drogere streken is vaak op termijn gedoemd te mislukken, ondanks alle pogingen om ze te acclimatiseren.