Rhododendron mollis Persil - Azalea mollis

De Azalea mollis 'Persil' is een vrij oud ras van de Chinese azalea dat nog steeds geliefd is om zijn mooie, uitwaaierende vorm en zijn lentebloei die zowel stralend als verfijnd is. Aan het uiteinde van de twijgen ontstaan trossen met grote bloemen, mooi als orchideeën: sneeuwwit, bij het openen nauwelijks getint met roos, en versierd met een prachtige goudgeele vlek op het bovenste kroonblad. Te weinig bekend en gebruikt, zijn bladverliezende azalea's zeer sierlijke planten voor niet-kalkhoudende grond, met vele kwaliteiten, die u zonder aarzelen in de tuin of in een grote pot op het terras kunt ontdekken!

De Rhododendron molle is een struik uit de heidefamilie, de Ericaceae, oorspronkelijk afkomstig uit centraal en oostelijk China, die door hybridisatie de meeste rassen van in tuinen gekweekte bladverliezende azalea's heeft voortgebracht. 'Persil' is een Brits cultivar, verkregen in 1926 door Anthony Waterer. Het maakt deel uit van een serie hybriden genaamd Knap Hill. 'Persil' ontving een AGM (Award of Garden Merit) in Engeland in 1993.

De Azalea 'Persil' is een struik met een vrij langzame groei. Hij heeft in zijn jonge jaren een wat losse vorm, maar zijn takkenstructuur wordt met de tijd voller en breder, wat de plant een bossige, sierlijk uitwaaierende uitstraling geeft, zowel tenger als vol. Volgroeit bereikt deze azalea ongeveer 1,25 m hoogte bij 1 m breedte. De bloei vindt plaats van half april tot half mei, afhankelijk van het klimaat, en gedurende een mooie periode, tegelijk met het verschijnen van de jonge bladeren aan de twijgen. De grote bloemen, die tot wel 7 cm in diameter kunnen meten, hebben een trechtervorm met een sterk gegolfde rand en zijn verzameld in eindstandige trossen. Ze zijn versierd met 5 lange, gebogen meeldraden die bijdragen aan de schoonheid van de bloemen. Het loof, dat bladverliezend is, bestaat uit enkelvoudige, ovaal-lancetvormige bladeren met een gave rand, afwisselend geplaatst op de twijgen. Hun lengte varieert van 5 tot 10 centimeter, en hun donkergroene tint in de zomer verkleurt in oktober naar brons en bruin. Rhododendrons ontwikkelen een oppervlakkig wortelstelsel, dat nooit gebrek mag hebben aan vocht, maar ze hebben een hekel aan stilstaand water dat verstikking veroorzaakt.

Chinese azalea's, die bladverliezend zijn, hebben minder eisen dan Japanse azalea's, die groenblijvend zijn: ze zijn goed winterhard en verdragen zonnige standplaatsen beter, en zelfs af en toe droge grond, afhankelijk van de hybride. Toch geven ze het beste van zichzelf in een koel klimaat met duidelijke winters, geplant in een humusrijke en vruchtbare bodem zonder actief kalksteen. Het zijn zeer mooie struiken voor de border, met een heel natuurlijke vorm, die twee keer per jaar zeer aantrekkelijk zijn. Ze combineren prachtig met Japanse esdoorns, die ook van uiterlijk veranderen per seizoen, evenals met Japanse camelia's of hun sierlijke neven met vaak geurige herfstbloei, de hybriden van C. sasanqua. U kunt ze ook telen in een grote, zorgvuldig gekozen pot, met een geschikt substraat en bij voorkeur gietwater zonder kalk. De onmiskenbare schoonheid van bladverliezende azalea's verdient wel wat aanpassingen, om de omstandigheden die zij prefereren na te bootsen.