Apodasmia similis - Oioi

Apodasmia similis (synoniem Leptocarpus similis) behoort tot een groep grote vaste planten uit het zuidelijk halfrond die de uitstraling hebben van siergrassen, riet of bamboe en die gewoonlijk Restio worden genoemd. Deze soort, met een mooie statuur, is weliswaar niet de meest winterharde, maar een van de fraaist gekleurde en meest aanpasbare aan verschillende groeiomstandigheden. De plant vormt een dichte pol van dunne stengels met bruine schutbladen, in een grijsgroene kleur die naar geelgroen en vervolgens oranje verkleurt aan het eind van het seizoen, versierd met aren van mooie rode bloemen in de zomer. Het is een plant die zowel origineel, robuust als decoratief is, te kweken in de vollegrond in een mild klimaat of in een grote kuip om vorstvrij te overwinteren in andere gebieden.

Apodasmia similis is een plant uit de Restionaceae-familie. Het is een botanische restio die van nature voorkomt in Nieuw-Zeeland. Daar vind je hem specifiek in kustgebieden, op vochtige en zilte grond, maar ook in moerasgebieden en langs snelwegen. Deze plant geeft de voorkeur aan vochtige, zelfs ondergelopen grond en is perfect aangepast aan kustomstandigheden, wat niet wegneemt dat hij eenmaal gevestigd ook droge periodes goed verdraagt. Nog maar weinig aangeplant in onze tuinen, zijn de grenzen qua vorstbestendigheid in ons klimaat niet goed bekend. Sommige bronnen geven aan tot ongeveer -8°C piekvorst.

In ons gunstige klimaat vormt deze grote vaste plant een pol van stengels die vanuit de wortelstok opkomen en licht naar boven toe uitwaaieren. De groei is vrij langzaam, de plant heeft een krachtige, rhizomateuze wortelstok die in de loop der tijd breder wordt, zonder invasief te worden. In de vollegrond bereikt hij ongeveer 1 meter in alle richtingen. De plant ontwikkelt halmen of dunne stengels (1,5 tot 2,5 mm in diameter), stug, in een grijsgroene, olijfgroene of roodachtige kleur, waarop knopen met korte, bruine, decoratieve bladscheden te zien zijn. De stengels dragen geen echte bladeren. Aan het uiteinde van elke twijg verschijnen mannelijke of vrouwelijke bloeiwijzen, afhankelijk van het individu. Deze plant is tweehuizig, dat wil zeggen dat er mannelijke en vrouwelijke planten zijn. De bloei vindt plaats in juni-juli, afhankelijk van het klimaat, in de vorm van lange aren in felrood bij de vrouwelijke planten en een meer bruinrood bij de mannelijke, gevolgd door de vorming van bruine, glanzende capsules bij de vrouwelijke planten, mits er mannelijke planten aanwezig zijn. In theorie wintergroen, maar het loof zal door strenge vorst worden aangetast; een goed gevestigde plant loopt in het voorjaar weer uit vanuit de wortelstok. In zijn land van herkomst worden de waterzuiverende eigenschappen van deze plant gebruikt in helofytenfilters of om te natte gebieden te draineren.

Apodasmia similis is een gekleurd siergras, weinig alledaags, dat zelden onverschillig laat wie het ooit in zijn natuurlijke omgeving heeft gezien. Je kunt hem in de vollegrond planten in onze kustgebieden die gespaard blijven van strenge vorst, waar hij een sensatie zal zijn, zowel op de oevers van waterpartijen waar hij van de vochtige bodem houdt, als in veel drogere en zandige grond. Je kunt hem ook zeer decoratief op het terras gebruiken, om vorstvrij te overwinteren in te koude klimaten. In de vollegrond of in een pot is zijn combinatie met de verrassende Boronia, bamboe of Nandina, Dierama, Callistemon of andere siergrassen in een meer eigentijdse setting altijd geslaagd. Zijn bloemen zijn erg mooi in droogboeketten.