Pyrus pyraster - Sierpeer

De Pyrus pyraster of Wilde peer is een vrij zeldzame botanische soort, die sterk verwant is aan de gewone perenboom. Deze middelgrote boom vormt een vrij onregelmatige, soms asymmetrische piramidale kroon. Met een zeer langzame groei en een uitzonderlijke levensduur bereikt hij op volwassen leeftijd ongeveer 15 meter hoogte. Vroeg in het voorjaar tooit hij zich met een betoverende witte bloei met rode meeldraden. Na de bloemen volgen kleine, ronde, geelgroene peertjes. Als een lichtminnende, weinig competitieve soort staat de wilde peer het liefst solitair in een middelgrote tot grote tuin. Hij is ook interessant in een boomgaard als bestuiver. Hij stelt weinig eisen aan de bodem en verdraagt droogte dankzij zijn diepe wortelgestel, maar zijn groei verloopt toch makkelijker in rijke, vochthoudende grond en op een beschutte plek in streken met strenge winters.

De wilde peer behoort, net als andere botanische soorten uit het geslacht Pyrus, tot de grote familie van de roosachtigen. Hij groeit van nature in de gematigde streken van Midden- en West-Europa, op plaatsen waar de concurrentie van andere bomen en struiken niet te sterk is. Hij heeft een voorkeur voor diepe, losse, vochthoudende en voedselrijke grond en voor zonnige standplaatsen. Zijn habitus is over het algemeen piramidaal, onregelmatig tot asymmetrisch (vaak 'waaierend'). Hij bereikt meestal een hoogte tussen 12 en 15 meter en een breedte van 4 tot 7 meter. Zijn twijgen zijn doornig en bedekt met een bruingrijze schors. Zijn waardevolle hout, zwaar en dicht, heeft een prachtige roodachtige kleur. Het is zeer gewild voor meubelmakerij en beeldhouwwerk.

De bloei vindt plaats voordat het blad uitloopt, in april-mei, in de vorm van schermen met eenvoudige, witte bloemen met rode meeldraden, met een diameter van 2 tot 3 cm. Na de bloei vormen zich een veelheid aan kleine, ronde peertjes van minder dan 3,5 cm in diameter. Bij rijpheid in de late zomer zijn ze geelgroen tot bruin van kleur. De smaak is wrang en de textuur korrelig. Ze worden vooral gebruikt om heerlijke gelei of de beroemde perencider, 'Poiré' genaamd, van te maken. De bladeren, ongeveer 5 tot 7 cm lang, zijn ovaal, verspreidstaand, kaal, fijn getand en gedragen op lange bladstelen. Jonge bladeren zijn licht behaard. Het glanzende, donkergroene blad is bladverliezend en kleurt intensief rood in het najaar.

Winterhard tot -20°C gedijt de Pyrus pyraster goed op een zonnige plek. Plant hem in goed doorlatende grond. Hij verdraagt droogte en kalkhoudende grond goed. Het is een goede bestuiver voor vroegbloeiende fruitperen. Zijn mooie voorjaarsbloei, decoratieve vruchtjes in de zomer en vlammende herfstkleur maken hem bijna het hele jaar aantrekkelijk. Hij vindt zijn plaats in een middelgrote tot grote tuin, in een vrije haag, samen met bijvoorbeeld grote struikrozen of klimrozen die als struik worden geleid, wintergroene Viburnum of seringen. Waar ruimte is, vormen wilde peren, geplant in een grote haag op een talud langs een ingesneden laan, een bijna feeëriek tafereel, niet alleen in het voorjaar maar ook in het najaar, vanwege hun weelderige kleuren aan het einde van het seizoen.