Prunus mahaleb - Weichselboom

De Prunus mahaleb, ook wel Weichselboom genoemd, is een kleine, aromatische wilde kersenboom die in veel van onze streken algemeen voorkomt, maar zeldzamer is in het noorden en westen van het land. Met zijn sierlijk uitgespreide groeiwijze, ondersteund door donker, mooi gedraaid hout, vormt hij in het voorjaar een dichte, ronde kroon die bijna kaal is maar letterlijk bedekt met witte, geurende bloemen. Zijn kleine, zure en bittere vruchten zijn eetbaar, maar worden meer gewaardeerd door vogels dan door mensen. Perfect winterhard, dol op kalkhoudende grond en zowel zeer sober als zuinig, zou deze zorgeloze en charmante kleine boom net als de meidoorn en de sleedoorn in elke landelijke haag thuishoren.

De Prunus mahaleb, uit de grote familie van de roosachtigen, draagt afhankelijk van de streek namen als Sint-Luciaker, Weichsel, kriek, mahaleb of reine-claude. Hij is oorspronkelijk afkomstig uit een uitgestrekt gebied dat zich uitstrekt van het Middellandse Zeegebied tot Marokko en het Midden-Oosten, tot in Centraal-Azië. Hij groeit spontaan in struikgewas, lichte bossen en garrigues, meestal op kalkhoudende bodem. Hij heeft een gemiddeld snelle groei afhankelijk van de teeltomstandigheden, een korte stam en is al vanaf de basis goed vertakt, met veel uitgespreide twijgen. Zijn gedraaide stam is bedekt met een gladde, grijze jonge schors, die na verloop van tijd zwartachtig tot paars wordt en verticaal barst. Op volwassen leeftijd bereikt deze wilde kers ongeveer 6 meter hoogte bij 4 meter breedte, maar zijn formaat varieert sterk afhankelijk van de bodemgesteldheid. Op rotsachtige, arme grond blijft hij klein en gedrongen, maar in een frisse, diepe en humusrijke of alluviale grond kan hij meer dan 10 meter hoog worden. De stam wordt bekroond door een dichte, uitgespreide kroon. Gelijktijdig met het jonge loof verschijnt, van maart tot mei afhankelijk van de streek, een overvloed aan kleine, eenvoudige bloemetjes met 5 bloemblaadjes. Ze zijn honingrijk en zeer geurig, met een diameter van 1,5 tot 2 cm, en gegroepeerd in kleine trosjes van 4 tot 10. De bloei wordt gevolgd door de vorming van kleine vruchten die eerst rood en later bij rijpheid zwart zijn. Ze zijn eetbaar maar hebben weinig smaakwaarde. Het bladverliezende loof bestaat uit afwisselende, ovale en puntige bladeren, vaak dubbelgevouwen langs de hoofdnerf, met een lengte van 2 tot 6 cm en een breedte van 1,5 tot 4,5 cm. De bladrand is fijn getand.

Zijn gedraaide lijn, gevormd door een kronkelige stam en slingerende takken, maakt de Weichselboom zeer geschikt voor de cultuur als bonsai. Deze kleine boom, symbool van kracht en vernieuwing, past in middelgrote of kleine tuinen. U kunt hem planten in een border, solitair, in een haag of op rij. Hij is bijzonder geschikt voor een vrije, gemengde of landelijke haag, waar hij zijn spontane karakter kan tonen. Echt makkelijk te telen, zeer sterk, voelt hij zich thuis in de meeste van onze streken, van noord tot zuid. In een haag of border kunt u hem bijvoorbeeld combineren met andere voorjaarsbloeiende struiken, gelijktijdig of verspreid bloeiend, zoals sierappels, sierperziken, sleedoorns, sierkweepers, viburnums, dwergamandel, meidoorns...

Een beetje geschiedenis:

De soortnaam mahaleb is afgeleid van het wetenschappelijke Latijnse almahaleb, ontleend aan het Arabische mahlab, de lokale naam voor deze kleine wilde kers. En 'Sint-Lucia' verwijst naar een klooster in Sainte-Lucie-du-Mont in de Meuse, dat in de 17e eeuw begon met de ambachtelijke vervaardiging en handel in religieuze voorwerpen gemaakt van het geurige hout van deze Prunus, die rond het klooster in overvloed aanwezig was.