Prunus cistena - Sierpruim

De Prunus (x) cistena is een oude Amerikaanse hybride met een kleine groei, uitstekend geschikt voor kleine ruimtes. Afhankelijk van hoe hij wordt gesnoeid, vormt hij een dichte struik of een kleine boom. Hij combineert het prachtige donkerrode tot chocoladekleurige blad van zijn ouder, de Prunus 'Pissardii', met de zeer bescheiden statuur van de bossige Amerikaanse zandkers. Bij deze bladverliezende Prunus komen de talrijke kleine, zeer lichtroze bloemen, roze in knop, tegelijkertijd met het blad uit, dat bij het uitlopen rood is. Deze onderhoudsarme struik, die het goed doet in doorlatende, niet te droge grond, vindt zijn plek in een informele haag, in een border of in een bosje, waar zijn donkere blad een prachtig effect geeft.

De Prunus cistena, uit de grote familie van de roosachtigen, is een oude Amerikaanse tuinbouwveredeling, ontstaan aan de Universiteit van South Dakota in de jaren 1910. Hij is een kruising tussen de rode kerspruim (Prunus cerasifera 'Atropurpurea' of 'Pissardii') en de Prunus pumila, die voorkomt in de duinen en op zandige oevers in Canada en een groot deel van de Verenigde Staten. Met een langzame groei heeft hij een dichte, uitwaaierende struikvorm, gedragen door rechtopstaande takken. Op volwassen leeftijd wordt hij niet hoger dan 2 meter en wordt hij in de loop der jaren ongeveer 2,25 meter breed. De schors op de stam en oudere takken is donkerbruinrood, die op jonge twijgen is roodpaars. Tegelijk met het verschijnen van het lichtrode blad, in april-mei afhankelijk van de regio, verschijnt een overvloed aan roze bloemknoppen die zich openen tot kleine, licht geurende bloemen van 2 cm, witroze met paarse meeldraden, die zeer in trek zijn bij bijen. Aan het einde van de bloei zijn de bloemen bijna wit en heeft het blad een mooie chocolade-paarse tint aangenomen die hij tot oktober behoudt. Let op: de bladkleur wordt intenser als de struik op een zonnige plek staat. De bloemen maken plaats voor kleine, vlezige, paarse vruchten, eetbaar maar zuur, die zeer gewild zijn bij vogels. Het bladverliezende blad bestaat uit gaafrandige, verspreidstaande bladeren; ovaal-elliptisch, 4 tot 6 cm lang, fijn getand aan de rand. Zijn naam, cistena, zou "baby" betekenen in de Sioux-taal, een naam die waarschijnlijk gekozen is vanwege de kleine omvang van deze Prunus en de oorsprong van zijn Noord-Amerikaanse voorouder.

Met zijn langzame groei, bescheiden formaat en zeer weinig onderhoud is deze struik, die enigszins op een rode Berberis lijkt, geschikt voor kleine tuinen, waar hij vooral goed tot zijn recht komt in een informele haag. Je kunt hem ook in een border of solitair planten. De Prunus cistena, volledig winterhard, is in veel gebieden te kweken, maar houdt niet van compacte, kleiachtige grond en te droge standplaatsen. Je kunt hem in een haag of border bijvoorbeeld combineren met andere voorjaarsbloeiende struiken, gelijktijdig of verspreid bloeiend, zoals sierappels, perziken met bloemen, Chinese amandel, meidoorns...