Physocarpus opulifolius Zdechovice - Blaasspirea

De Physocarpus opulifolius 'Zdechovice' is een variëteit van sneeuwbalspirea die een middelgrote struik vormt met een evenwichtige groeiwijze en een bijzonder sierlijk blad van het voorjaar tot in het najaar. De bladeren ontluiken in roodoranje tinten en verkleuren later naar een purperrode kleur met wisselende accenten per seizoen. In de late lente komt de bloei in witroze schermen mooi uit tegen het blad. In het najaar tooit de struik zich met kleine rode vruchten die in decoratieve trosjes bijeen zitten.

De Physocarpus behoort tot de grote Rozenfamilie (Rosaceae). De wilde soort, de gewone sneeuwbalspirea, is een bladverliezende plant die van nature groeit in het oosten van de Verenigde Staten, van Quebec tot Virginia. Het is een struik met een overhangende groeiwijze die meestal 1,50 tot 3 meter hoog wordt. In de winter vertonen oudere exemplaren een bruine schors die afschilfert, wat nog een extra sierwaarde aan deze soort toevoegt.
Physocarpus opulifolius 'Zdechovice' is een cultivar met een relatief forse groei; de struik bereikt ongeveer 2 meter in alle richtingen. Hij heeft een vrij regelmatige, spontaan bolvormige groeiwijze met een dichte en volle vertakking. Een veelheid aan vrij dunne, stijve en opgaande twijgen vormt een dicht volume, waarvan de bolvormige silhouet nog verder kan worden verfijnd met de snoeischaar. De struik draagt mooie drielobbige bladeren met een dubbel gezaagde rand, duidelijke nerven en een licht glanzend oppervlak. De jonge bladeren komen uit in een harmonie van geel en oranje met een vleugje rood, aan roodachtige stengels. Later verkleuren ze geleidelijk naar een rood-paarse, meer of minder purperen tint die samengaat met de nieuw gevormde, overwegend oranje scheuten. Wanneer het najaar aanbreekt, kleurt het loof bruinpaars voordat het valt.
Deze plantencameleon biedt ook een aangename bloei die in juni en juli tot bloei komt in de vorm van schermen met een diameter van 5 tot 8 cm. Deze bloemtrossen, bestaande uit kleine witroze bloemen, komen mooi uit tegen het gebladerte waarop ze een sterk visueel contrast vormen. De bloemen zijn niet geurend, maar worden wel bezocht door bijen. Vanaf september vormen kleine felrode vruchten als kleine sterretjes met 5 punten, verenigd in trosjes aan het uiteinde van de stengels. Klein, maar talrijk, hebben deze vruchten een echte sierwaarde in het najaar.

De Physocarpus opulifolius 'Zdechovice' is perfect om een gemengde heesterborder op te fleuren. Je kunt hem net zo goed in een vrije haag planten. De Choisya 'Goldfinger', met zijn zeer grafische, handvormige bladeren in goudgeel, is een goede metgezel. Bovendien beloont hij je in het voorjaar met een sterk geurende witte bloei. De Photinia fraseri 'Pink Marble' heeft glanzend, wintergroen blad, donkergroen met crèmewit bont, waar in het voorjaar een prachtig waas van roze doorheen speelt. Een andere interessante bonte struik die goed bij de Physocarpus past, is de Viburnum tinus 'Variegatum'. Deze sneeuwbal is te herkennen aan zijn prachtige groene bladeren met een crèmegele rand. Voeg enkele struiken met een uitbundige bloei toe om je haag compleet te maken, zoals de Spiraea billardii met zijn grote, dieproze aren in de zomer, of de Amelanchier alnifolia 'Martin', een royale plant die je een prachtige witte voorjaarsbloei biedt, gevolgd door decoratieve en smakelijke vruchten en mooie herfstkleuren.