Physocarpus opulifolius All Black - Blaasspirea

De Physocarpus opulifolius 'All Black®' is een nieuw ras van de sneeuwbalspirea uit het onderzoek van Minier, met een uitzonderlijk donker blad, een gereduceerde groei en een mooie, compacte vorm. Dit ras heeft de donkerste kleur die ooit bij deze struiken is waargenomen, een paars dat zo diep is dat het bij tegenlicht bijna zwart lijkt. De witroze bloei in het late voorjaar vormt een prachtig contrast met het blad, gevolgd door kleine rode vruchten die het in de herfst roodoranje wordende blad sieren. Zoveel kwaliteiten verenigd in een kleine struik die niet hoger wordt dan 1,20 meter rechtvaardigen zijn gebruik in alle kleine ruimtes, van de tuin tot het terras en balkon, bij het zwembad of in de patio. 

De Physocarpus opulifolius behoort tot de familie van de Rosaceae, hij is oorspronkelijk afkomstig uit het oosten van de Verenigde Staten, tot in Quebec en Manitoba. Het ras 'All Black' ('Minall 2'), recentelijk in Frankrijk verkregen en geïntroduceerd door SAPHO, heeft een bossige, opgaande en vertakte vorm, ondersteund door twijgen die met de leeftijd sierlijk gaan overhangen als hij vrij mag groeien. De groei van deze struik is gemiddeld tot snel en zijn volwassen maat zal niet meer zijn dan 1,2 meter hoog en 80-90 centimeter breed.

Opmerkelijk vanwege de intense paars-zwarte kleur van zijn blad, siert hij zich ook met een mooie bloei in het late voorjaar, gevolgd door een decoratieve vruchtzetting. In mei-juni verschijnen er bloeiwijzen van 5 centimeter in doorsnee, in afgeplatte schermen gevuld met roze bloemknoppen die zich openen tot kleine, witte, nectarrijke bloemen. Deze worden gevolgd door de vorming van rode vruchten die in de herfst gewaardeerd worden door vogels. De bladeren zijn gelobd, diep ingesneden, gekarteld en meten 3 tot 8 centimeter. Ze krijgen een prachtige roodoranje kleur in de herfst voordat ze afvallen. De struik blijft decoratief in de winter, omdat zijn bast afschilfert in beige tot roodbruine plakken.

 De Sneeuwbalspirea 'All Black' vindt zijn plaats in borders of als randbeplanting, in contrast met struiken met lichte, goudkleurige bladeren (Euonymus japonicus 'Aureovariegata', Leycesteria formosa 'Golden Lanterns') of zilvergrijze bladeren (struikvormige alsem, dwergwilgen). Hij zal charmant zijn in een kleine, informele haag, samen met spirea's (Spirea arguta, Spirea x billardii), sneeuwballen (Viburnum carlesii, Viburnum x bodnantense), de dwergkurkentrekker (Euonymus alatus 'Compactus') of een Neillia (Neillia affinis) die hij zal doen oplichten. Om zijn wisselende kleuren te begeleiden, kun je aan zijn voet bijvoorbeeld Purperklokjes (Heuchera) of Heucherella's planten, of een Cerastostigma plumbaginoides met zijn kleine elektrisch blauwe bloemen in de zomer en herfst. Hij zal van nature veel effect maken als kuipplant op een terras of balkon, waar hij vele jaren kan leven zonder al te veel onderhoud te vragen.

De naam Physocarpus opulifolius komt van het Griekse 'phusa', wat luchtbel of blaasje betekent, en 'karpos', wat vrucht betekent, verwijzend naar de vorm van de vrucht. De gelijkenis van zijn blad met dat van de Gelderse roos heeft hem zijn soortnaam "opulifolius" opgeleverd. Geïntroduceerd in Europa rond 1687, hebben de vele kleurrijke rassen die de afgelopen jaren zijn gecreëerd, ervoor gezorgd dat hij weer volop terug is in de tuinen.