Philadelphus mexicanus - Boerenjasmijn

De Philadelphus mexicanus, ook wel Mexicaanse sering genoemd, is een botanische soort die opvalt door zijn duidelijk overhangende groeiwijze en zijn enkele, theeroosachtige bloemen. Deze zijn vrij groot voor een sering en hebben een zoete rozengeur. Ze bloeien in de bladoksels in de late lente of zomer. Deze opmerkelijke struik, waarvan het blad in de winter groen blijft, is niet de meest winterharde van alle seringen. Daarentegen is hij krachtig, zuinig met water, verdraagt hij schaduw en kalkhoudende grond goed. Deze sering is ideaal om een talud of verhoogd plantvak te bekleden, waarbij hij de helling volgt, maar ook om op te klimmen in een mooie, geurige en bloeiende haag. Op de juiste plek geplant en eenmaal goed aangeslagen, vraagt hij geen onderhoud.

De Philadelphus mexicanus komt oorspronkelijk uit centraal en zuidelijk Mexico en Guatemala en behoort tot de Hortensiafamilie (Hydrangeaceae). Het is een langlevende plant die goed tegen wortelconcurrentie van andere struiken kan. Zijn winterhardheid wordt geschat op -10 °C in goed gedraineerde grond die in de winter niet te veel water vasthoudt. Het is een struik waarvan de twijgen eerst rechtop groeien tot ongeveer 1 meter hoogte en zich daarna naar de grond richten, tot ze bijna kruipen. In de natuur slingeren ze zich omhoog en steunen ze op de takken van andere struiken en bomen. In de tuin kunnen ze geleid worden. Als je hem solitair plant, krijgt deze sering spontaan een spreidende en treurige, fonteinachtige vorm. Hij groeit snel en bereikt een hoogte van ongeveer 3 meter als hij geleid wordt, met uiteindelijk een breedte van 2,50 meter. De hangende twijgen dragen ovale, middengroene bladeren die soms gedeeltelijk getand zijn en tot 11 cm lang kunnen worden. Theoretisch wintergroen, kunnen ze bladverliezend zijn als de vorst streng is. De bloei vindt plaats van juni tot juli en kan in september een tweede keer bloeien. De bloemen zijn enkelvoudig, met 4 kroonbladen, komvormig, crèmewit van kleur en met een diameter tot 4 cm. Hun geur, licht tot intens afhankelijk van het tijdstip en de temperatuur, is een mix van roos en tuberoos. Deze bloei is nectarrijk en trekt veel bestuivende insecten aan.

De Mexicaanse sering is beter geschikt voor onze streken met milde winters. Afgezien van zijn relatieve gebrek aan winterhardheid, voelt hij zich overal thuis, bloeit zelfs in lichte schaduw, verdraagt concurrentie van andere struiken en grote bomen: het is een prachtige ontdekking voor liefhebbers van zeldzame planten. Deze struik overleeft op droge grond in de zomer, maar voelt zich beter op een plek waar de grond wat koel blijft. Hij zal echter afsterven in de winter in bevroren kleigrond. Hij past perfect in een boerenhaag, samen met bijvoorbeeld de gele kornoelje (Cornus mas), die al in februari bloeit, de gewone sering (Syringa vulgaris), de parelstruik (Exochorda) (E. serratifolia of korolkowii op kalkhoudende grond) of botanische rozen. Omdat hij na de bloei wat in het niets verdwijnt, kun je hem het beste combineren met planten die op een ander moment bloeien of met decoratief blad, bladverliezend of wintergroen (Itea illicifolia, Garrya elliptica 'James Roof', Elaeagnus ebbingei...).