Nerium oleander Angiolo Pucci - Oleander

De Oleander 'Angiolo Pucci' is een afstammeling van de Nerium oleander, een krachtige, groenblijvende struik die iconisch is voor mediterrane tuinen. Dit ras, bijzonder rijkbloeiend en zeer compact, produceert onafgebroken van juni tot oktober enkelvoudige bloemen in een stralend ivoorkleurig geel, mits de bodem vochtig blijft. Ze zijn verenigd in royale trossen en komen prachtig uit tegen het sierlijke, donkergroene loof, dat ook buiten de bloei aantrekkelijk is. Makkelijk in de verzorging, groeit in elke goed gedraineerde grond, bestand tegen zeewind en droogte. Zijn enige zwakke punt is de matige winterhardheid, vooral in de jonge jaren. Aanplant in de volle grond is alleen aan te raden voor streken zonder strenge winters. Dit ras wordt over het algemeen niet hoger dan 1,50 meter. Daarom is hij perfect voor teelt in een kuip op het terras, balkon of zelfs in een kleine tuin, waar je hem in koudere streken in de winter kunt overwinteren. Hij is ook geschikt voor kleine, compacte en kleurrijke hagen.

De vele oleandercultivars op de markt zijn meestal hybriden tussen de Nerium oleander subsp. oleander, die rond de Middellandse Zee voorkomt, en de zeer geurige Nerium oleander subsp. indicum, die van Iran tot China groeit. Hun bloemen zijn enkel, halfgevuld of gevuld en kennen een bijna oneindig kleurenpalet, van wit tot roze, via geel en zalm, rood en zelfs mauve. Alleen de kleur blauw ontbreekt.

De Nerium oleander is een groenblijvende struik uit de maagdenpalmfamilie (Apocynaceae), net als de maagdenpalm of sterjasmijn (Trachelospermum jasminoides). 'Angiolo Pucci' vormt van nature een dichte, bossige struik, vertakt nabij de basis, met meerdere stengels en een overwegend ronde vorm. Krachtig groeiend bereikt hij op volwassen leeftijd gemiddeld 1,50 meter hoogte bij 1 meter breedte. Zijn flexibele twijgen, bedekt met grijze schors, dragen lange, groenblijvende, dikke en leerachtige bladeren in een enigszins blauwachtig groen met een lichtere onderkant. Ze zijn 10 tot 15 cm lang en 3 cm breed. Bij extreme droogte kan de oleander een deel van zijn oudere bladeren, aan de basis van de stengels, verliezen. De bloei vindt plaats in het voorjaar en opnieuw van eind zomer tot in het najaar, of onafgebroken van voorjaar tot herfst afhankelijk van het klimaat, gedurende 4 tot 5 maanden in vochtige grond. De bloemen bestaan uit een buis die uitwaaiert in 5 ivoorkleurig gele kroonbladen met een goudgele keel, omringd door smalle, kegelvormige bloemknoppen. Ze zijn verenigd in schermvormige trossen, voornamelijk aan de uiteinden van één- of tweejarige twijgen. Deze nectarrijke en bijenvriendelijke bloei wordt gevolgd door de vorming van lange roodachtige peulen die bij rijpheid openspringen en een veelheid aan kleine zaden met een pluim witte haren vrijgeven, die door de wind worden verspreid. Let op: snoei de oleander niet te rigoureus, alleen stengels die een bepaalde lengte hebben bereikt, dragen bloemen!

Symbool van veerkracht en overvloed, is de Nerium oleander een uitstekende haagplant aan zee, maar ook een prachtige solitair voor een warme, beschutte standplaats. Winterhard tot ongeveer -8/-10°C eenmaal goed gevestigd, groeit hij probleemloos in elke normale, goed gedraineerde grond. Je kunt hem ook in een haag gebruiken, door hem regelmatig te snoeien, gecombineerd met andere groenblijvende struiken zoals de sneeuwbal (Viburnum tinus), Elaeagnus ebbingei, schijnhazelaar (Choisya), mirte, Pittosporum tobira en zelfs Grevillea. In een mild klimaat kan hij als kleine boom worden opgekweekt, door aanvankelijk de mooiste stengel te selecteren en deze op 1,50 of 2 meter hoogte te laten vertakken. Zo verkregen exemplaren zijn bijzonder sierlijk, maar vereisen een zeer zachte winter zonder risico op vorstschrijf tot aan de grond: het zou jammer zijn als een strenge vorst in enkele uren jaren werk teniet zou doen! Op het terras staat hij prachtig in een grote pot, samen met citrusbomen, Grevillea en andere oleanders. Deze teeltwijze maakt het mogelijk de plant in zeer koude streken overwinteren in een zeer lichte, koele maar vorstvrije ruimte.

De geslachtsnaam, Nerium, zou afkomstig zijn van zijn oude Griekse naam, Nerion, afgeleid van Nereus, een zeegod uit de Griekse mythologie. Een andere interpretatie verbindt Nerium met 'neros', wat vochtig betekent in het Grieks. Het element vloeistof, dat in beide interpretaties onderliggend is, wordt verklaard door het feit dat de wilde oleander nooit ver van water groeit. Zijn lange wortels dringen diep in de grond door om vocht te vinden, zelfs op de hellingen van kloven of in drooggevallen rivierbeddingen. Bewijs van zijn ongelooflijke droogtetolerantie: in dorre streken zoals de Negev in Israël of het zuiden van het Anti-Atlasgebergte in Marokko, is de Nerium oleander een van de weinige struiken, samen met Acacia en Retama (een soort brem), die de woestijn aankan, geworteld in de wanden van ravijnen.