Myrtus luma - Chileense mirte

De Myrtus luma, tegenwoordig Luma apiculata genoemd, is een heester die oorspronkelijk uit Chili en Argentinië komt en de voorkeur geeft aan de koelte en zachtheid van een zeeklimaat boven de droogte van een mediterraan klimaat. Deze grote, groenblijvende struik heeft een prachtige schors in een kaneel- tot oranjeachtige kleur, die op latere leeftijd afschilfert en een glanzend hout blootlegt. Zijn kleine, donkere en aromatische blad wordt van midden in de zomer tot in het najaar omhuld door een geurige wolk van kleine crèmewitte bloempjes met opvallende meeldraden. Een prachtige plant voor een grote pot op een terras in een koud klimaat, maar hij komt het best tot zijn recht in de vollegrond in een mild klimaat, in een vochtige maar goed doorlatende bodem, in de zon of halfschaduw.

De Myrtus luma, ook wel Eugenia apiculata, Myrtus lechlerana of Amomyrtus luma genoemd, is een grote struik die in zijn natuurlijke omgeving meer dan 9 meter hoog kan worden, maar in de teelt zelden meer dan 3 meter hoog en 1,50 meter breed wordt, temeer omdat hij uitstekend tegen snoei kan. Het is een plant uit de mirtefamilie (Myrtaceae), die in het wild voorkomt op de bewaterde hellingen van het Andesgebergte en niet ver van waterlopen. In Europa groeien de mooiste exemplaren in Ierse tuinen. Zijn groei is zeer langzaam en zijn habitus is van nature dicht, vertakt en zeer bossig. De leerachtige, groenblijvende bladeren, die rond tot ovaal zijn, zijn licht aromatisch. Ze zijn niet meer dan 2 cm lang en 1,5 cm breed, beginnen met een koperkleur en worden dan donkergroen en glanzend. Ze vertonen een zeer opvallende hoofdnerf. De struik, die zeer aantrekkelijk is voor bijen, bloeit rijkelijk midden in de zomer, van juli-augustus tot september-oktober. De kleine, geurige witte, crème of roze bloemen hebben 5 bloemblaadjes en zijn 1 tot 2 cm breed. Ze staan in compacte trossen van 3 tot 5 stuks en openen zich tot een breed boeket van opvallende meeldraden. Ze verschijnen in de bladoksel, op de scheuten van het lopende jaar, en worden in het najaar gevolgd door de vorming van kleine, ovale, vlezige, eetbare en aromatische vruchten, die eerst rood zijn en bij rijpheid zwart worden. De opmerkelijke schors is kastanjebruin tot roodbruin op jonge planten, wordt later oranje en schilfert in flarden af.

Winterhard tot ongeveer -8°C, is de Chileense mirte een prachtige oranjerieplant in een koud klimaat. In een kas of serre vormt hij samen met een sinaasappelboom, een Tibouchina of een mimosa een uiterst decoratief kwartet, dat landschappen oproept met exotische charme en geur. In een mild klimaat, met name langs de hele Atlantische kust van ons land, kan hij solitair worden gebruikt - hij verdient het - of op de achtergrond van een border, zelfs aan de rand van een bos. Je kunt hem ook planten in een groenblijvende haag, samen met een struikvormige ceanothus ('Italian Skies', 'Concha', 'Puget Blue', 'Skylark'...), een voorjaarsbloeiende brem, een Leptospermum of rode callistemons (Callistemon citrinus 'Splendens').