Acacia dealbata Gaulois Astier - Mimosa

De Acacia dealbata Gaulois Astier geënt bezit alle kwaliteiten van de Wintermimosa of Bloemistenmimosa, maar heeft niet het woekerende karakter dat hem terecht wordt verweten wanneer hij op zijn eigen wortels groeit. Hij heeft bovendien het voordeel dat hij kalkhoudende grond zeer goed verdraagt. Zijn enige zwakke punt is de beperkte winterhardheid van zijn onderstam die afsterft onder -5/-6°C als hij niet beschermd is. Het is een grote en mooie, groenblijvende struik die vroeg bloeit, aan het eind van de winter of in het voorjaar in een mild klimaat, met een overvloedige en geurige massa van kleine gele pompons. Deze mimosa is een prachtige haagplant of een zeer mooie solitair voor een gunstig klimaat. Hij vormt ook een schitterend exemplaar in een grote pot, die in koude streken in de winter op een vorstvrije plek kan worden gezet. Zijn bloeiende twijgen zijn subliem in winterboeketten.

De Acacia dealbata, oorspronkelijk uit Australië, mag niet worden verward met de boom die wij acacia noemen, die tot het botanische geslacht Robinia behoort. Dit is een echte kleine boom, die woekert wanneer hij op zijn eigen wortels groeit, snel groeit, maar niet erg lang leeft. Hij werd al in 1771 naar Europa geïmporteerd en arriveerde in 1804 in Frankrijk. Deze plant uit de familie Fabaceae en de onderfamilie Mimosaceae werd in de 19e eeuw zeer veel aangeplant aan de Franse Rivièra, waar een mild, warm klimaat heerst, droge zomers en een licht zure bodem, omstandigheden die zeer gunstig zijn voor zijn vestiging. Zozeer zelfs dat deze soort daar invasief is geworden en een bedreiging vormt voor het voortbestaan van de lokale flora.

Hij wordt aangeboden als geënte plant op A.retinodes, de vier-seizoenenmimosa die niet woekert en kalkhoudende grond veel beter verdraagt. Deze kleine boom met een enkele stam heeft een ronde, dichte groeiwijze en bereikt een hoogte van 5 m bij een breedte van 4,5 m op volwassen leeftijd onder gunstige omstandigheden. Zijn afmetingen kunnen eenvoudig worden beperkt door snoei na de bloei, of door teelt in potten. De schors is glad en grijsachtig van kleur. Zijn bloei is overvloedig van januari tot maart, afhankelijk van de weersomstandigheden, en echt spectaculair. Zijn kleine, ronde bloemen zijn heldergele meeldraadbolletjes en zitten bijeen in okselstandige trossen. Hun geur is onmiskenbaar: een zeer fris, kruidig begin maakt plaats voor een goddelijke honinggeur, een poederachtige geur. Zijn zachte twijgen dragen sterk ingesneden bladeren, met een groene kleur en blauwachtige, zilveren weerschijn. Elk blad is verdeeld in deelblaadjes die zelf weer in minuscule blaadjes zijn verdeeld. Zijn winterhardheid gaat niet verder dan -6°C, maar zijn resistentie tegen zomerdroogte is uitstekend.

De Bloemistenmimosa Gaulois Astier kan, wanneer hij in de volle grond wordt geplant in een mild klimaat, worden gebruikt als solitair, in een haag of op een rij, als natuurlijke privacy-scherm, vanwege zijn dichte, afschermende groei. Je kunt hem combineren met andere vorstgevoelige, exotisch ogende struiken, zoals groenblijvende ceanothus, Caesalpinia gilliesii, Jacaranda mimosifolia (Blauwe Jacaranda), Sesbania punicea, escallonia's, lampenpoetsers, Grevillea robusta of Coleonema album. Je kunt hem in heel Nederland in een pot kweken, door hem in de winter te beschermen tegen vorst in een kas of een zeer licht verwarmde serre.

Voor je boeketten: pluk de twijgen wanneer de bloemen net zijn opengegaan. Dompel ze onder in lauwwarm water met een beetje suiker en vul de vaas regelmatig bij met water. Zet je boeket in een niet te warme kamer en zet het 's nachts buiten als het niet vriest.