Magnolia George Henry Kern - Beverboom

De Magnolia 'George Henry Kern', vernoemd naar zijn Amerikaanse veredelaar, is een oudere hybride variëteit die nog steeds geliefd is vanwege zijn lange voorjaarsbloei en uitstekende winterhardheid. Compact en zeer rijkbloeiend biedt hij een onvergetelijk schouwspel in het voorjaar, en soms bloeit hij later in de zomer nog een keer. Van april tot juni verschijnen aan de takken prachtige, dieproze bloemknoppen die zich openen tot grote, rechtopstaande kelken met een lichter roze-lila hart. Zijn gematigde groei maakt hem geschikt voor een tuin van bescheiden omvang, waar u hem een ereplaats kunt geven. Teelt in een grote kuip is ook mogelijk.

De Magnolia 'George Henry Kern' is ontstaan uit een kruising tussen de *M. stellata*, een kleine Japanse magnolia die al aan het einde van de winter stervormige bloemen geeft, en de *M. liliiflora* 'Nigra', van Chinese herkomst, die een zeer lange, latere bloei geeft met smalle, purperroze getinte bloemen die aan lelies doen denken. Al deze planten behoren tot de familie van de Magnoliaceae. 'George Henry Kern' vormt een kleine, vertakte boom met een ronde en uitgespreide vorm, die toch hoger dan breed is. Op volwassen leeftijd bereikt hij een hoogte van 4 meter bij een breedte van 3 meter, met een vrij langzame groei. Zijn bladverliezende loof bestaat uit omgekeerd eironde, donkergroene bladeren met een lichtere, fijn behaarde onderkant. In het najaar verkleuren ze naar geelbruin en ze zijn 10 tot 15 cm lang. Van april tot juni, gelijktijdig met de ontwikkeling van het blad, bloeien er grote, alleenstaande bloemen in de vorm van halfgevulde tulpen. Op een koelere bodem in de zomer komt het niet zelden voor dat de bloei later nog een keer, weliswaar meer sporadisch, optreedt. Dieproze aan de buitenkant, openen ze zich en tonen een lichter roze binnenkant. Deze bloemen komen voort uit knoppen die beschermd worden door zijdeachtige schutbladeren en bestaan uit 8 wasachtige, dikke tepalen (niet-gedifferentieerde kelk- en kroonbladeren) die zich geleidelijk stervormig openen rond een hart van gele meeldraden.

Deze Magnolia, bij uitstek een sierboom, zal het even goed doen in een tuin van bescheiden formaat, als in een groot park of zelfs in een grote kuip op het terras. Meestal wordt hij als solitair midden in een gazon gebruikt, waar zijn opmerkelijke bloei prachtig tot zijn recht komt. Hij kan mooi gecombineerd worden met een border van struiken die op andere momenten van het jaar interessant zijn, zoals een kleine esdoorn, een rozestruik, een *Hibiscus syriacus*, een *Prunus x subhirtella* 'Autumnalis', of een *Cornus kousa* 'Satomi'. Hij combineert ook goed met zuurminnende planten (Rhododendrons, Camelia's, Hortensia's, Pieris, Hamamelis...), voor een tuin met een Japanse uitstraling. Het is ook mogelijk om mooie bloeiende hagen langs paden te creëren door deze Magnolia af te wisselen met andere cultivars. Omdat zijn wortelgestel niet schadelijk is voor funderingen, kunt u hem gerust tegen een muur van het huis aanplanten.