Magnolia Daybreak - Beverboom

De Magnolia ‘Daybreak’ is een hybride geselecteerd vanwege zijn smal opgaande groeiwijze, zijn vrij late bloei en zijn zoete geur. Deze variëteit vormt een kleine, smalle boom die perfect past in stadstuinen, binnenplaatsen en kleine ruimtes, als solitair of op een rij. Zijn grote bloemen in twee tinten roze openen zich wijd en bieden in het hart van de lente een betoverend schouwspel.

Behorend tot de Magnoliafamilie is ‘Daybreak’ een cultivar van een bladverliezende magnolia. Hij is gecreëerd door de Amerikaanse geneticus en veredelaar Dr. August E. Kehr in Hendersonville, North Carolina. Geïntroduceerd in de handel aan het eind van de jaren 80, werd hij officieel geregistreerd begin jaren 90. Zijn ouders zijn Magnolia × brooklynensis ‘Woodsman’ en de hybride ‘Tina Durio’.
Zijn naam ‘Daybreak’ (dageraad) verwijst naar de doorschijnende roze tinten van zijn bloembladen bij het openen. De boom heeft een smal opgaande en rechtopgaande groeiwijze, een smalle, ovale kroon, rechtopgaande vertakkingen en een gemiddelde tot snelle groei bij jonge exemplaren. Hij bereikt doorgaans 6 tot 8 meter hoogte en 2 tot 3,50 meter breedte op volwassen leeftijd (ongeveer 4 m x 2 m na 10 jaar, afhankelijk van bodem en klimaat); in milde klimaten en diepe grond kunnen oudere exemplaren meer dan 9 meter hoog worden. De schors van jonge bomen is grijs en glad, maar barst met de leeftijd. Het bladverliezende loof bestaat uit eenvoudige, elliptische tot ovale bladeren in een middengroene kleur, met golvende randen, tot wel 25 cm lang en 15 cm breed. Ze kleuren licht geelbruin in het najaar voordat ze vallen. Het wortelstelsel is spreidend, vrij oppervlakkig en bestaat uit vlezige wortels die gevoelig zijn voor grondbewerking; verplaats gevestigde exemplaren daarom liever niet.
De bloei vindt plaats van eind april tot mei. De grote bloemen openen zich wijd, als sterren met een diameter van 20 tot 25 cm. Elke bloem heeft 8 tot 9 dikke bloembladen in een licht zalmroze tot zeer lichtroze, zonder spoor van paars. De achterkant is een intenser roze; de bloemknoppen kunnen een lichte groenige of crèmekleurige tint vertonen. Hun geur is sterk, met een citrusachtige toon. De bloemen verschijnen op het hout van het voorgaande jaar, net voordat het blad volledig ontwikkelt, wat schade door voorjaarsvorst beperkt. 'Daybreak’ verdraagt kou goed (tot wel -20 °C) en is over het algemeen gezond.
Deze cultivar ontving een Gold Medal van de Pennsylvania Horticultural Society in 2004 en de Award of Garden Merit van de Royal Horticultural Society in 2012.

Deze Magnolia 'Daybreak', de sierboom bij uitstek, wordt snel de ster van de tuin in het voorjaar. Hij kan solitair geplant worden, waar zijn bloei iedereen zal bekoren. U kunt hem ook langs een brede oprit planten, samen met zuilvormige bloeiende bomen zoals de sierappel 'Red Obelisk' en de Prunus serrulata 'Amanogawa'. Hij past ook perfect in een border met grote heesters met gespreide bloei, zoals toverhazelaars (Hamamelis), specerijstruiken (Calycanthus) en andere Fothergilla's.
Magnolia's zijn oeroude bomen waarvan fossielen van meer dan 20 miljoen jaar oud zijn gevonden. Hun prachtige bloei wordt beschouwd als een van de meest primitieve: hun bloemen staan evolutionair gezien dicht bij de eerste bestaande bloemen. De schors van magnolia's heeft geneeskrachtige eigenschappen en wordt gebruikt in cosmetica. Hun hout wordt als waardevol beschouwd.
De naam Magnolia werd in 1703 gegeven door Charles Plumier, botanicus van koning Lodewijk XIV, als eerbetoon aan de arts-botanicus Pierre Magnol (1638-1715), die eind 17e eeuw een van de directeuren was van de botanische tuin van Montpellier.