Prunus laurocerasus Miniredia - Laurierkers

De Prunus laurocerasus 'Miniredia' is een variëteit van de laurierkers, of laurierpalm, die zich onderscheidt door zijn jonge, oranjerode scheuten en zijn zeer compacte, bolvormige groeiwijze. Uitgesproken modern en grafisch, perfect passend bij de uitdagingen van kleine ruimtes, ontving deze groenblijvende heester onlangs de Gouden Medaille op de internationale beurs "Green is Life". Winterhard, snelgroeiend, makkelijk in de teelt en onderhoudsvriendelijk ontwikkelt hij een elegant, glanzend donkergroen blad. In het voorjaar, als hij niet gesnoeid wordt, tooit hij zich met pluimen van vederlichte, crèmewitte bloemetjes met een lichte geur, die zeker aantrekkelijk zijn. In de tuin of op het terras is deze kleine laurierpalm een uitstekend alternatief voor buxus.

De Prunus laurocerasus 'Miniredia', geboren in Frankrijk, werd in 2012 geselecteerd door Formidable Plant Breeders. Hij stamt af van de laurierkers 'Caucasica Nana', een dwerg- en compacte cultivar, die hij overtreft met zijn donkerdere bladeren en vooral zijn jonge, fel oranjerood gekleurde scheuten. Het spektakel is prachtig in het voorjaar en na elke snoeibeurt. De gewone laurierkers is oorspronkelijk afkomstig uit Zuidoost-Europa en Klein-Azië, en komt van nature voor in Iran, de Kaukasus en Turkije. Deze heester wordt soms ook laurier van Trebizonde, amandelboomlaurier of laurierpalm genoemd. Al deze planten behoren tot de rozenfamilie.

De cultivar 'Miniredia' heeft van nature een bolvormige, zeer dichte en goed vertakte groeiwijze. Zijn groei is langzaam: op 10-jarige leeftijd bereikt hij ongeveer 1 meter in alle richtingen. Zijn blad bestaat uit leerachtige bladeren in een glanzend groen, dat meer of minder intens is afhankelijk van de bodemsoort. Op kalkhoudende grond is het lichter, op zure grond donkerder. Het blad is glanzend aan de bovenkant, lichter en mat aan de onderkant, zeer decoratief. De jonge, oranjerood gekleurde scheuten ontwikkelen zich tot ovale, langwerpige bladeren die van lichtgroen naar donkergroen verkleuren. In april-mei verschijnen aan de uiteinden van de scheuten rechtopstaande trossen van 10 tot 12 cm, bedekt met kleine witte bloemetjes, die door bijen worden bezocht. In de zomer maken deze plaats voor kleine, eivormige vruchten die eerst groen, dan rood worden en bij rijpheid zwart. Ze zijn niet eetbaar, maar worden gewaardeerd door vogels die de zaden verspreiden.

Let op: De bladeren en alle delen van de laurierkers zijn giftig bij inname, met uitzondering van het vruchtvlees (het zaad is giftig). Ze bevatten blauwzuur, gecombineerd met een aromatische stof genaamd benzaldehyde, met een geur van bittere amandelen. Een stof die ook voorkomt in bijvoorbeeld de amandelen van abrikozen- en perzikpitten.

Deze Laurierkers 'Miniredia' bezit alle kwaliteiten die nodig zijn om uit te blinken in de functies die buxus vervult, of hij nu gesnoeid wordt of niet. Als lage haag beschermt hij tegen inkijk; als topiari heeft hij allure; in een eigentijdse decoratie voegt hij echte meerwaarde toe. Voor een beplanting als border of lage haag, zorg ervoor dat u elke plant 50 cm uit elkaar zet. Deze Laurierpalm 'Miniredia' komt ook goed tot zijn recht in een heestergroep, gemengd met andere compacte, groenblijvende struiken (Elaeagnus ebbingei 'Compacta', Viburnum tinus 'Gwenlian', Myrtus tarentina, Photinia 'Chico'...). Als de vruchten zich tot rijpheid ontwikkelen, zullen ze leiden tot de geboorte van veel jonge planten binnen of buiten de tuin.