Lagerstroemia indica Summer Charm Tonto - Indische sering

Haal de Lagerstroemia indica 'Summer Charm Tonto' in je tuin of op je terras: deze variëteit van de Lagerstroemia of Zomerlila is bijzonder robuust en gemakkelijk te telen in veel gebieden. Het is een schattige kleine struik met een compacte groeiwijze, zeer rijkbloeiend, perfect geschikt voor kleine ruimtes en voor teelt in een pot. Hij tooit zich met een zomerse bloei in een donkerroze fuchsia die verbluft en elke hoek opfleurt vanaf begin juli, en dat gedurende meer dan twee maanden. Zomerlila's worden ook gewaardeerd om hun gladde, rijk gekleurde bast, die het hele jaar sierlijk is, en hun prachtige herfstkleuren.

De Zomerlila 'Tonto' behoort tot de familie Lythraceae. Hij is niet afkomstig uit India zoals zijn naam doet vermoeden, maar uit China en Japan. 'Tonto' is een uitstekende Amerikaanse veredeling, het resultaat van een kruisingsprogramma dat eind jaren 1950 werd gestart door Dr. Donald Egolf. Hij bezit de genen van de Lagerstroemia indica, de uit China afkomstige Lagerstroemia, en van de L. fauriei, inheems in Korea en Japan, die hem een goede winterhardheid en natuurlijke resistentie tegen schimmelziekten heeft meegegeven.

'Tonto' is een kleine meerstammige boom met een ronde, iets uitgespreide kroon. Met een bescheiden formaat, vaak beschouwd als half-dwerg, bereikt hij in volle grond ongeveer 3 m hoogte op volwassen leeftijd, met een breedte van 2,50 m, onder goede omstandigheden. In een pot blijft hij compacter, ongeveer 1,50 m hoog en 1 m breed. Zijn groei is vrij snel. Hij kiest begin juli voor het begin van zijn bloei, die doorloopt tot in september. De grote, vertakte bloeiwijzen bestaan uit zeer veel kleine bloempjes op dunne steeltjes. Elke bloem heeft vijf sterk gegolfde kroonbladen, met een textuur die aan crêpe doet denken. Ze zijn verzameld in grote, dichte pluimen aan het uiteinde van de eenjarige takken, wat de struik een uitstraling van een reusachtig boeket geeft.

Bij 'Tonto' gaan de bloemknoppen wijd open tot bloemen in een intens rozerood fuchsia, met enkele gouden meeldraden die een lichtpuntje toevoegen. Het blad, leerachtig en bladverliezend, verschijnt bronsroodachtig, wordt dan donkergroen en glanzend en kleurt vaak roodbruin in de zomer, net voor de bloei. Het bestaat uit grote, ovale bladeren van 8 cm lang, die mooie oranje en rode tinten aannemen in de herfst, voordat ze afvallen. Tot slot, en om het mooi af te sluiten, is zijn bast zeer decoratief, glad, beigebruin met een grijze ondertoon, roodbruin, en schilfert af in gekleurde platen (kaneel, gedempt rood, oudroze, crème).

Lagerstroemia's zijn traditioneel de trots van tuinen in het zuidwesten van Frankrijk. Met een voorkeur voor het vochtige, warme zuidelijke Atlantische klimaat boven het droge, winderige Middellandse Zeegebied, is de zomerlila een kleine boom die, in zijn verbeterde vormen, het verdient om te worden geacclimatiseerd in de koelere zones van ons land, door zorgvuldig de variëteit en zijn standplaats te kiezen. Zijn winterhardheid en groeikracht maken dit mogelijk, zoals de variëteiten uit de Summer Charm-serie laten zien. Als solitair, dicht bij het huis, kun je optimaal genieten van zijn rijkdom. Hij komt goed tot zijn recht in een heesterborder of in een bloeiende gemengde haag met verschillende variëteiten en kleuren, of oprijzend uit een zee van vaste planten. In de herfst past hij bij pruikenbomen en kardinaalsmutsen, die even kleurrijk zijn. In een pot op het terras is hij een blikvanger wanneer andere zomerbloeiers op hun retour zijn.

NB: Carl Linnaeus heeft deze boom zo genoemd als eerbetoon aan zijn vriend Magnus von Lagerström (1696 – 1759), die hem de plant uit India had gestuurd voor identificatie. Oorspronkelijk werd deze boom gebruikt om Chinese tempels te versieren. Wij willen erop wijzen dat deze boom vruchten produceert die een narcotische werking kunnen hebben bij inname.

Het veredelen van Lagerstroemia was lang een Franse specialiteit, met name in het zuidwesten van Frankrijk, waar de twee belangrijkste hybridiseurs zich bevonden in de Périgord en ook in de Quercy. Andere enthousiastelingen zijn de uitdaging aangegaan, zoals Christian Gaurrat en Antoine Scrive in Les Landes.

Over de winterhardheid van Lagerstroemia: In 1955 ontdekte Dr. John Creech van het Amerikaanse National Arboretum, samen met een team botanici, een nieuwe endemische soort op het Japanse eiland Yakushima, die extreem winterhard en resistent was tegen schimmelziekten: de Lagerstroemia fauriei. Kruising met de oneindig sierlijkere maar gevoeligere L. indica leidde tot hybriden die royaal bloeien in de meeste van onze klimaten, resistent zijn tegen ziekten en winterhard tot ongeveer -20 °C (de plant loopt in het voorjaar weer uit vanuit de wortels). Deze worden de Lagerstroemia x egolfii genoemd.