Lagerstroemia indica Summer Beauty Ozark Spring - Indische sering

De Lagerstroemia 'Ozark Spring' is, net als zijn broertjes uit de Summer Beauty-serie, een vroegbloeiende en rijkbloeiende variëteit van de Lagerstroemia (Indische sering) met een compacte groei, die uitstekend geschikt is voor kleine ruimtes en voor teelt in pot. Hoger dan breed en weinig ruimte innemend, bloeit deze kleine struik desalniettemin uitbundig, al vanaf begin juli en door tot in september. Hij tooit zich met talrijke bloemtrossen in een helder lavendelkleurig mauve. Ook wordt hij gewaardeerd om zijn zeer decoratieve schors die in gekleurde platen afschilfert, om zijn prachtige herfstkleuren en om zijn resistentie tegen meeldauw. Lagerstroemia's houden van warmte maar waarderen wat koelte in de zomer om de bloei te ondersteunen. Deze zal een blikvanger zijn in de border of in een mooie pot op het terras.

De Lagerstroemia indica 'Ozark Spring' (synoniem Ozark Springs, Ozard Spring), verkregen in de jaren 1960 door Watts (VS), maakt deel uit van een serie hybriden die zorgvuldig zijn geselecteerd vanwege hun compactheid, vroege bloei, bloeirijkheid en hun mindere gevoeligheid voor meeldauw. Deze vrij oude Amerikaanse variëteit is nog weinig verspreid in de Nederlandse tuinbouwhandel.

'Ozark Spring' behoort tot de familie van de Lythraceae, net als de Lagerstroemia indica waarvan hij afstamt. Zijn groeiwijze is vrij opgaand, zijn kroon is bossig en hoger dan breed. Met zijn kleine formaat bereikt hij op volwassen leeftijd ongeveer 1,50 m hoogte bij 1,30 m breedte. Zijn groei is vrij snel. Hij kiest het begin van juli (soms zelfs eind juni) om zijn bloei te starten, die zal aanhouden tot in september. De grote, vertakte bloeiwijzen bestaan uit zeer veel kleine bloempjes gedragen door dunne steeltjes. Elke bloem telt vijf bloemblaadjes met een sterk gegolfde rand, waarvan de textuur aan crêpe doet denken. Ze zijn verzameld in grote, goed gevulde pluimen aan het uiteinde van de eenjarige takken.

Bij 'Ozark Spring' gaan de bloemknoppen wijd open tot licht lavendelkleurige bloemen die in de loop van de uren licht verbleken, wat op de schaal van de struik een subtiel kleurverloop creëert. Het blad, leerachtig en bladverliezend, verschijnt bronskleurig in het voorjaar, wordt daarna frisgroen en glanzend. Het bestaat uit ovale blaadjes die in het najaar, afhankelijk van het klimaat, mooie gele tinten aannemen voordat ze vallen. Tot slot, om het plaatje compleet te maken, is zijn schors decoratief: glad, beige met grijze, bruinrode strepen, die in gekleurde platen (kaneel, gedempt rood, oudroze, crème) afschilfert.

Lagerstroemia's zijn traditioneel de trots van tuinen in het zuidwesten van Frankrijk. Met een voorkeur voor het vochtige, warme zuidelijke Atlantische klimaat boven het droge, winderige Middellandse Zeegebied, is dit een kleine boom die, in zijn verbeterde vormen, het verdient om te worden geacclimatiseerd in de koelere zones van ons land, door zorgvuldig de variëteit en zijn standplaats te kiezen. Zijn winterhardheid en groeikracht maken dit mogelijk, zoals ook blijkt uit de nieuwe variëteiten uit de Summer Beauty-serie. Het is solitair, dicht bij het huis, dat u optimaal van zijn rijkdom kunt genieten. Hij komt goed tot zijn recht in een heestergroep met lage struiken, in een kleine, bloeiende haag met een mix van variëteiten en kleuren, of oprijzend uit een zee van vaste planten. In het najaar vormt hij een mooi geheel met herfstkleurende kardinaalshoeden en kardinaalsmutsen. In een grote pot op het terras is hij een echte blikvanger op het moment dat de zomerbloei op zijn retour is.

NB: Carl Linnaeus heeft deze boom zo genoemd als eerbetoon aan zijn vriend Magnus von Lagerström (1696 – 1759), die hem de boom uit India had gestuurd voor identificatie. Oorspronkelijk werd deze boom gebruikt om Chinese tempels te versieren. Wij wijzen erop dat deze boom vruchten produceert die bij inname een narcotische werking kunnen hebben.

Het veredelen van de Lagerstroemia was lange tijd een Franse specialiteit, met name in het zuidwesten van dat land, waar de twee belangrijkste hybridiseerders zich bevonden in de Périgord en ook in de Quercy. Andere liefhebbers zijn het avontuur aangegaan, zoals Christian Gaurrat en Antoine Scrive in Les Landes.