Lagerstroemia indica Neige d'Eté - Indische sering

De Lagerstroemia indica 'Neige d'Eté' is een recente variëteit van de Lagerstroemia (Indische sering) uit de serie INDIYA CHARMS®. Deze serie omvat vroegbloeiende soorten die een rijke bloei kunnen geven, zelfs in de noordelijker streken van Nederland. De compacte groei van deze struik weerhoudt hem er niet van om al begin juli te beginnen met bloeien, met indrukwekkende, pluizige trossen witte bloemen die doen denken aan die van de sering. Lagerstroemia's worden ook gewaardeerd om hun gladde, rijk gekleurde bast die het hele jaar sierlijk is en hun prachtige herfstkleuren. Deze struiken houden van warmte, maar waarderen wat koelte in de zomer om de bloei te ondersteunen. Deze zal een sensatie zijn als solitair in een kleine tuin of in een mooie pot op het terras.

De Lagerstroemia indica 'Neige d'Eté', in 2012 in Frankrijk verkregen door Lagerstroemia SARL, maakt deel uit van een serie hybriden die zorgvuldig zijn geselecteerd in een kwekerij in Les Landes vanwege hun unieke kleuren, vroege bloei, rijke bloei, compactheid en hun mindere gevoeligheid voor meeldauw. Deze door SAPHO geïntroduceerde variëteit is nog weinig verspreid in de handel.

'Neige d'Eté' behoort tot de familie Lythraceae, net als de Lagerstroemia indica waarvan hij afstamt. Deze is oorspronkelijk afkomstig uit China. Deze struik heeft een bossige, vertakte groeiwijze vanaf de basis, met een ronde, iets uitgespreide kroon. Hij bereikt gemiddeld 2 meter hoogte op volwassen leeftijd, met een diameter van 3,50 meter. Zijn groei is vrij snel. Hij kiest het begin van juli om zijn bloei te starten, die zal doorgaan tot in september. De grote bloeiwijzen bestaan uit fijne steeltjes die elk vijf bloemblaadjes dragen met een sterk gegolfde rand, waarvan de textuur doet denken aan crêpe. Ze zijn verzameld in grote, goed gevulde pluimen aan het uiteinde van de eenjarige takken.

Bij 'Neige d'Eté' zijn de steeltjes en bloemknoppen rozeachtig, waarna ze zich wijd openen in wit met zilveren glans. Het blad, leerachtig en bladverliezend, komt bronsrood uit, wordt dan donkergroen en glanzend. Het bestaat uit kleine ovale blaadjes, die in het najaar vaak mooie oranje of koperen tinten aannemen, afhankelijk van het klimaat. Tot slot, en om het mooi af te sluiten, is zijn bast werkelijk prachtig, glad, beige gestreept met grijs, bruinrood, en schilfert af in gekleurde platen (kaneel, gedempt rood, oudroze, crème).

De Lagerstroemia siert de tuinen in het zuidwesten van Frankrijk. Met een voorkeur voor het vochtige, warme zuidelijke Atlantische klimaat boven het droge, winderige Middellandse Zeegebied, is dit een kleine boom die het verdient om te worden geacclimatiseerd in de koelere zones van ons land, door zorgvuldig de variëteit en zijn standplaats te kiezen. Zijn winterhardheid en groeikracht maken dit mogelijk. Het is als solitair, dicht bij het huis, dat u ten volle van zijn rijkdom kunt genieten. Hij komt goed tot zijn recht in een struikenborder, een bloeiende haag, of oprijzend uit een zee van vaste planten. Stel een border samen als een boeket, met Nepeta, Salvia sclarea of jamensis, Aster laevis. In het najaar begeleidt hij de Cotinus en de bladverliezende kardinaalsmutsen, even kleurrijk als hijzelf. In een grote pot op het terras is hij een blikvanger wanneer de zomerbloei op zijn retour is. We hebben in alle eenvoud een driekleurig vegetatief tapijt als bodembedekker bedacht om de Lagerstroemia 'Neige d'Eté' te accentueren. Een weefsel van tijm, oregano en Helichrysum zal de voet van zijn stam tooien, de schoonheid van zijn bast benadrukken en zijn mooie bloei weerkaatsen.

NB: Carl Linnaeus heeft deze boom zo genoemd om zijn vriend Magnus von Lagerström (1696 – 1759) te eren, die hem de boom uit India had gestuurd voor identificatie. Oorspronkelijk werd deze boom gebruikt om Chinese tempels te versieren. Wij willen erop wijzen dat deze boom vruchten produceert die een narcotische werking hebben bij inname.

Het creëren van nieuwe variëteiten bij de Lagerstroemia was lang een Franse specialiteit, met name in het zuidwesten van het land, waar de twee belangrijkste hybridiseerders zich bevonden in de Périgord maar ook in de Quercy. Andere enthousiastelingen zijn het avontuur aangegaan, zoals Christian Gaurrat en Antoine Scrive in Les Landes.