Ilex koehneana Castaenifolia - Kastanjebladige hulst

De Ilex koehneana 'Castaenifolia', ook wel kastanjebladige hulst genoemd, is een hybride variëteit met een grote, snelle groei, wat ongebruikelijk is voor hulst. Hij vormt in enkele jaren een grote, weinig vertakte piramide, bekleed met prachtige donkergroene, glanzende bladeren met stekelige randen, die enigszins aan die van de kastanje doen denken. Zijn jonge voorjaarsscheuten zijn vaak rood getint. De zeer vruchtbare vrouwelijke planten produceren van september tot maart mooie donkerrode bessen. Deze hulst geeft de voorkeur aan neutrale tot licht zure grond en verdraagt droogte goed. Hij kan in de volle zon of halfschaduw worden geplant, in een gemengde haag of solitair, en is gemakkelijk tot een kleine boom te vormen.

De kastanjebladige hulst is een kruising tussen de *Ilex aquifolium*, de inheemse hulst uit onze bossen, en de *Ilex latifolia*, een Japanse soort met enorme bladeren die ook opvalt door zijn hoge statuur. Al deze struiken behoren tot de Aquifoliaceae-familie.

De variëteit 'Castaneifolia' bereikt snel een hoogte van 4 tot 6 meter, en vaak nog meer, met een breedte van 2,50 tot 4 meter. Hij onderscheidt zich ook door zijn grote, leerachtige, elliptische, licht golvende, getande en glanzende bladeren. Alle hulstsoorten zijn tweehuizig, wat betekent dat er planten zijn met mannelijke bloemen en planten met vrouwelijke bloemen. Alleen de laatste dragen vruchten, die zeer gewaardeerd worden om hun hoge sierwaarde. De vrouwelijke kastanjebladige hulst produceert in het voorjaar onopvallende maar wel nectarrijke, groenwitte bloempjes. Na bestuiving door een mannelijke hulst in de buurt vormen deze een overvloedige vruchtzetting in de vorm van vlezige, eivormige bessen met een dieprode kleur. Het geslacht van de bloemen herkennen vereist een geoefend oog; ze hebben allemaal vier witte kroonbladen met een purperen punt en een wasachtig oppervlak, maar de mannelijke bloemen zijn te herkennen aan hun 4 uitstekende meeldraden met gele helmhokjes, terwijl de vrouwelijke bloemen een groene, korte, ovale stamper hebben. Dezelfde struik kan zowel mannelijke bloemen als verkleinde vrouwelijke bloemen produceren, die niet bestoven kunnen worden. De zaden worden verspreid door vogels die dol zijn op de vruchten.

Met zijn snelle groei zal de *Ilex (x) koehneana 'Castaenifolia'* tuiniers bevallen die snel een nieuwe tuin willen inrichten. Hij is perfect in een gemengde haag, samen met olijfwilg (*Eleagnus*), sneeuwbal (*Viburnum tinus*), melkwitte dwergmispel (*Cotoneaster lacteus*), glansmispel (*Photinia serratifolia*) of schijnhulst (*Choisya ternata*). Hij heeft vooral een hekel aan een teveel aan kalk, wat zijn mooie loof geel doet verkleuren, en geeft de voorkeur aan drainerende, vrij vruchtbare grond. Winterhard tot ver onder -15°C, houdt hij van halfbeschaduwde tot beschaduwde plekken, bijvoorbeeld onder bomen of aan de rand van een bosrand, in een grote natuurlijke tuin. Solitair, gevormd als topiari of opgekweekt als kleine boom, trekt hij in de winter alle aandacht. Het is ook mogelijk hem in een grote kuip te gebruiken. Plant hem gerust in zen-tuinen samen met bamboe, Japanse esdoorns, camelia's...

Hulst is zowel een geliefde als een onbekende plant. Het geslacht telt bijna 800 bladverliezende of groenblijvende soorten, meestal afkomstig uit het gematigde noordelijk halfrond. Deze zeer oude planten hebben de afwisseling van ijstijden en droge, warme periodes in onze klimaatgeschiedenis meegemaakt, wat hen tot uiterst aanpasbare en sterke planten maakt. Hun hout, wit tot crèmekleurig, bevat zeer weinig water, zelfs als het vers is. Het is dicht en zwaar, maar zacht en gemakkelijk te bewerken voor meubelmakers. Het is ook een uitstekende brandstof voor de verwarming, zelfs als het vers is. Ten slotte zijn het loof en de bessen (niet eetbaar) rijk aan cafeïne. In het Zwarte Woud wordt thee van de bladeren gemaakt.