Erica verticillata

De Erica verticillata, voorheen Erica manipuliflora, in de volksmond Kaapse heide genoemd, is een prachtige, struikachtige soort die uitblinkt door haar bijzonder rijke en decoratieve roze zomerbloei. Deze krachtige struik tooit zich met fijn, wintergroen loof dat in de zomer bijna verdwijnt onder trossen van lange, mooie, roze-lila buisbloemen. Ondanks haar Zuid-Afrikaanse herkomst is deze plant bestand tegen matige vorst, tot ongeveer -7°C. Ze is goed aangepast aan de kust en gedijt in zandgrond die humusrijk en niet-kalkhoudend is. In koudere streken kan ze in potten worden gekweekt om 's winters naar binnen te kunnen halen.

De Erica verticillata behoort tot de grote familie van de heideachtigen (Ericaceae). Deze heide, die tegenwoordig met uitsterven wordt bedreigd, groeide oorspronkelijk in de zure, periodiek vochtige zandvlaktes van de Kaapse schiereiland, in de buurt van rivieren en moerassen.

De Kaapse heide heeft een bossige groeiwijze, bijna even hoog als breed en zeer vertakt. Met een vrij langzame groei bereikt de struik ongeveer 90 cm in alle richtingen, soms meer. Haar twijgen dragen het hele jaar door, ook in de winter, hele kleine, niet-stekende naaldvormige blaadjes, zeer dicht opeen, in een mooi heldergroen. Het is een zeer rijkbloeiende plant tussen juni en augustus, afhankelijk van het klimaat. De bloemen, gegroepeerd in kransen of trossen, worden geproduceerd aan de uiteinden van korte twijgen. De 2 cm lange buisbloem heeft een roze kleur.

Deze in krans gerangschikte heide is een ideale struik voor de aanleg van kusttuinen die gespaard blijven van strenge vorst. Ze kan, in een lichte, niet-kalkhoudende bodem, gecombineerd worden met lagere heidesoorten die in diverse kleuren bloeien: Erica mediterranea, E. carnea of darleyensis bieden bloei van zuiver wit tot paars-violet, via alle tinten roos en rood in de winter en het voorjaar. Deze plant doet het geweldig in een rotstuin of verhoogd plantenbed met bijvoorbeeld Lithodora of een kruipende ceanothus (Ceanothus repens). De teelt in potten gebeurt in een goed gedraineerd, niet-kalkhoudend substraat zoals heidegrond, dat altijd een beetje vochtig blijft.