Corylus maxima Juningia - Lambertsnoot

De Corylus maxima 'Juningia' is een veel minder bekende variëteit van de Lambertsnoot dan de 'Purpurea', de rode hazelaar die veel in onze tuinen staat. Deze is decoratief door zijn rode katjes in de winter en zijn zomerblad dat ook rood kleurt. 'Juningia' is ook een zeer gewaardeerde fruitstruik vanwege de aromatische smaak van zijn grote hazelnoten, die beschermd worden door een omhulsel met een rode tint. Deze struik is interessant op de achtergrond van een border of om een vrije haag te vormen, geplant met andere hazelaars die ervoor zorgen dat hij vrucht draagt. Krachtig en winterhard in ons hele klimaat, groeit hij in elke bodem, zelfs kalkhoudende, bij voorkeur rijk en vochtig, in de zon of halfschaduw. Zijn heerlijke hazelnoten worden aan het eind van de zomer geoogst.

De Corylus maxima (synoniem Corylus lambertiana) behoort tot de Berkenfamilie (Betulaceae), net als de berk. Hij is afkomstig uit Zuidoost-Europa en de Kaukasus. Het is een middelgrote, eenhuizige fruitboom, die op hetzelfde individu aparte mannelijke en vrouwelijke bloeiwijzen draagt. De Lambertsnoot is een soort die houdt van licht en een vrij vruchtbare, kalkhoudende bodem die niet te droog is. Te warme en droge standplaatsen zijn af te raden.

'Juningia' is een vrij zeldzame tuinbouwselectie in de teelt. Hij onderscheidt zich van de Lambertsnoot door zijn rode loof in de zomer, zijn rode katjes en zijn hazelnoten van groot kaliber, genesteld in rode omhulsels. De struik zal ongeveer 5 m hoog worden met een breedte van 3 m. Zijn jonge, behaarde twijgen zijn bedekt met een lichtbruine bast die in de loop der tijd zeer donker wordt. De bloei vindt in twee fasen plaats: in februari verschijnen de mannelijke bloemen, verzameld in hangende katjes van 6 cm lang, die veel door bijen worden bezocht. In een tweede fase ontluiken de zeer onopvallende vrouwelijke bloemen in maart. Ze hebben de vorm van een bladknop van 6 tot 8 mm die felrode stempels gedeeltelijk verbergt. Het bladverliezende loof verschijnt laat in mei. Zeer vol, geeft het zijn bossige aanzien. De bladeren zijn ovaal van vorm, sterk generfd en 5 tot 12 cm lang. Eerst groen, verkleuren ze later in de zomer naar rood. De vruchten die zich vormen op de eenjarige scheuten zijn dopvruchten die hazelnoten worden genoemd. Ze zijn groot en langwerpig, omgeven door zeer lange rode omhulsels. Gegroepeerd met 1 tot 4 stuks, zijn ze rijp van augustus tot september. Deze hazelaar is niet zelfbestuivend: het is nodig om een of meer andere hazelaars in de buurt te planten om een rijke vruchtzetting te krijgen. Let ook op het verwijderen van de zeer talrijke worteluitlopers die snel de ruimte zullen koloniseren!

De hazelaar 'Juningia' is een sierlijk én eetbare fruitboom die zonder moeite in gewone tuingrond groeit. Hij heeft alleen een hekel aan te droge situaties. Hij wordt vaak gebruikt als achtergrond in een border, in een bosje of als vrije haag. Om hem te begeleiden, kies je andere originele en makkelijke fruitbomen: pawpaw, wollige vogelkers, mispel, Pecannoot...