Eucalyptus nicholii - Gomboom

De Eucalyptus nicholii is een Australische soort die een middelgrote boom vormt met een zeer fraai uiterlijk. Zijn goed gebalanceerde groeiwijze, met een krachtige stam die een dichte, afgeronde kroon draagt, is zowel grafisch als zeer esthetisch. Hij draagt prachtig, zeer langwerpig en fijn, groenblijvend blad in een grijsgroene tint die mooi combineert met de bruine schors en de roodachtige twijgen. De bloei met witte pompons die bij ons eind winter verschijnt, is behoorlijk decoratief. Hij groeit in neutrale tot zure grond op een zonnige standplaats, verdraagt warme zomers, wind, zeewind en matige vorst. Een zeer sierlijke boom voor middelgrote tuinen.

De Eucalyptus behoort tot de uitgebreide Myrtenfamilie (Myrtaceae), waarvan het een van de meest productieve geslachten is met ongeveer 800 soorten. Sommige zijn struikvormig en worden niet hoger dan een paar meter, terwijl reuzen zoals de E. regnans bijna 100 meter hoog kunnen worden! De E. nicholii is oorspronkelijk afkomstig uit Australië, waar hij groeit in Nieuw-Zuid-Wales, ten noorden van Sydney, een gebied met een gematigd klimaat met warme zomers en koele winters. Hij komt vooral voor op granitische en porfierische, neutrale tot zure bodems.
Hij vormt een middelgrote boom die 15 meter hoog en ongeveer 10 meter breed kan worden. De vrij massieve stam draagt een grijsbruine tot kaneelbruine, vezelige en gebarsten schors, die behoorlijk sierlijk is. Net als veel andere soorten vormt hij een lignotuber, een zetmeelrijke verdikking aan de voet van de gedeeltelijk ondergrondse stam, die het opnieuw uitlopen van knoppen mogelijk maakt na een brand (of meer algemeen, na vernietiging van het bovengrondse deel). Deze schors blijft aanwezig tot in de takken, terwijl de jonge twijgen een mooie roodachtige kleur krijgen, wat het blad mooi laat uitkomen.
Dit blad vertoont weinig verschillen tussen de jeugd- en de volwassen vorm, die beide een mooie grijsgroene tot blauwgroene kleur hebben. De jeugdbladeren zijn lijn- tot lancetvormig, klein (tot 6 cm lang en 1 cm breed), zittend of met een korte bladsteel en tegenoverstaand geplaatst. De volwassen bladeren hebben hetzelfde uiterlijk, hoewel licht sikkelvormig, maar kunnen twee keer zo lang zijn, gedragen door een korte bladsteel en met een afwisselende plaatsing. Ze bevatten klieren met etherische oliën en verspreiden een mentholachtige geur als je ze kneust.
De Eucalyptus nicholii produceert ook een mooie witte bloei eind winter. Het zijn eigenlijk bloemen zonder kroonbladen, bolvormig, samengesteld uit een veelheid aan witte, dicht opeengepakte meeldraden zoals bij pompons. Ze bloeien tussen de bladeren, gegroepeerd in schermen van 7 langs de twijgen, en worden gevolgd door de vorming van kleine, omgekeerd kegelvormige vruchten zonder sierwaarde. Deze originele bloeiwijze in het plantenrijk, maar klassiek bij de Myrtenfamilie, waar vaak de meeldraden worden bewonderd (zoals bij de beroemde Callistemon, of Flessenborstel), contrasteert mooi met het rood van de jonge twijgen.
Hoewel hij houdt van warme zomers, verdraagt deze Eucalyptus ook vorst tot -8°C, en zelfs -10°C als hij goed geworteld is. Hij groeit op een zonnige standplaats, in neutrale tot zure, frisse tot matig droge grond. Zijn acclimatisatie is mogelijk in het westen van Nederland en op beschutte, warme plekken.

Deze mooie Eucalyptus verdient het om solitair geplant te worden om zijn zeer architectonische groeiwijze te kunnen bewonderen, net zo goed als op de achtergrond van een border om structuur te geven. Zijn mooie, koperkleurig glanzende schors en zijn fijne blad dat aan dat van sommige wilgen doet denken, zijn allemaal troeven om een sierlijk geheel te creëren. Wees creatief en creëer een sterk grafisch effect door naast hem een plant met groot blad te zetten, zoals de Japanse Wollmispel (Eriobotrya japonica), een grote groenblijvende heester die in een mild klimaat beloont met heerlijke oranje vruchten. De Zakdoekenboom (Davidia involucrata) met zijn frisgroene blad en vooral grote witte schutbladen zal naast de Eucalyptus ook een verrassend contrast vormen. En om een kleurrijke struiklaag te creëren, denk aan de Loropetalum, een heester met groen of paars blad afhankelijk van de variëteit, die een schitterende bloei produceert met lange, lintvormige, roze, rode of witte bloembladachtige schutbladen, met een exotisch uiterlijk dat perfect in uw border past.