Escallonia laevis Pink Elle - Escalloniastruik

De Escallonia laevis 'Pink Elle' is een schattige, kleine, groenblijvende struik voor een vrij mild klimaat, die in de zomer uitbundig bloeit. Met zijn lage, bossige groeiwijze, die gemakkelijk in vorm te houden is door op de juiste manier in de hoogte of breedte te snoeien, is hij perfect voor het versieren van het terras en past hij makkelijk in een kleine tuin. Hij vormt een mooie massa loof in een fris, helder groen, glanzend en aromatisch bij kneuzing, en tooit zich gedurende een lange periode met pluimen roze bloemen met witte strepen. Gul, meegaand en bestand tegen zomerdroogte is hij winterhard tot -12°C, mits geplant in goed doorlatende grond en eenmaal goed geworteld.

De Escallonia laevis (synoniem Escallonia organensis) behoort tot de familie van de Escalloniaceae. Het is een groenblijvende, aromatische struik met een dichte, lage groeiwijze, oorspronkelijk afkomstig uit Brazilië, waar hij groeit op rotsachtige hellingen en in ravijnen van het gebergte Serra dos Órgãos, niet ver van de zee. Deze soort, ontdekt in 1841 door George Gardner, werd in 1844 naar Europa gebracht door William Lobb.

De cultivar 'Pink Elle' is een Franse tuinvariëteit met een beperkte groei, ontstaan uit een spontane zaai die werd ontdekt door Ludovic Ladan in zijn kwekerij nabij de Pointe du Raz in Bretagne. Het is een struik van 80 cm in alle richtingen, met een nestvormige groeiwijze, bestaande uit dikke, hoekige twijgen voorzien van harsklieren en bedekt met groenblijvende, ronde bladeren in een glanzend donkergroen. Ze zijn 4 tot 5 cm lang, getand aan de rand en aromatisch bij kneuzing. De bloei, die bijzonder lang aanhoudt, vindt plaats van juni-juli tot september-oktober, afhankelijk van het klimaat. De bloemen, in een intens roze met witte strepen en halfopen buisvorm, zijn verzameld in dichte pluimen aan het uiteinde van de twijgen. Deze variëteit lijkt beter bestand tegen schimmelziektes die voorkomen in regio's met koude, vochtige winters.

De Escallonia 'Pink Elle' is een decoratieve plant, gemakkelijk in model te brengen, perfect in een mooie pot op het terras, maar ook in de droge tuin of in een border met lage struiken. Hij heeft alleen een hekel aan natte grond en ijzige wind; het is de meest vorstbestendige variëteit. Hij is niet bang voor hitte, droge zomers (eenmaal geworteld), of kalkhoudende grond, en slaagt erin te bloeien zelfs op zeer zonnige of juist schaduwrijke plekken. Hij is nuttig in kusttuinen, want zijn roze bloei fleurt, net als die van Olearia's, het grijze loof op van bijvoorbeeld Atriplex, Bupleurum fruticosum of Correa alba rosea. Het is een goede metgezel voor cistusstruiken, lavendel en rozemarijn in warmere tuinen, of voor bladverliezende azalea's en rododendrons in streken als Bretagne. Zeer gebruikt in kusthaagen en bij onze Engelse buren, is de escallonia ook een zegen voor droge tuinen, die in de zomer maar al te vaak zonder bloemen zitten.

Hij heeft maar heel weinig onderhoud nodig: een eenvoudige knipbeurt met de heggenschaar vlak na de bloei is voldoende om zijn compacte vorm te behouden. Oudere exemplaren kunnen sterker worden teruggesnoeid aan het einde van de winter, wanneer er geen vorst meer te vrezen is.