Acanthopanax henryi - Siberische ginseng

De Eleutherococcus henryi, voorheen Acanthopanas henryi genoemd, is een Chinese verwant van de Japanse Aralia en is in Europa nog vrij onbekend. Deze botanische soort uit Centraal-China, die in de Chinese geneeskunde wordt gebruikt, is een prachtige bladverliezende verzamelstruik die een plezier is om naar te kijken, ondanks zijn sterke doorns. Allereerst door zijn blad, dat bestaat uit mooie groene palmen, door zijn decoratieve zwarte vruchtdracht die tot laat in het najaar aanblijft, en ten slotte door zijn natuurlijke groeikracht. Hij is perfect om een vleugje exotisme aan de tuin toe te voegen, in een grote heesterborder.

De Eleutherococcus henryi behoort tot de klimopfamilie (Araliaceae), net als de klimop en de boomvormige engelwortel. Deze Chinese struik groeit in het wild in velden, bossen, langs wegen en op berghellingen in Centraal-China. Hij werd in 1901 door Wilson in Engeland geïntroduceerd voor de heren Veitch en bloeide voor het eerst vier jaar later in Coombe Wood. Zijn grote vorstresistentie, tot onder de -15°C, maakt dat u hem zonder zorgen in veel gebieden kunt telen. Hij heeft alleen een hekel aan droge of te natte, slecht gedraineerde grond.

De Eleutherococcus henryi is een struik met een gemiddeld snelle groei die ongeveer 2 meter hoog en breed wordt. Zijn habitus is over het algemeen uitwaaierend, ondersteund door robuuste, ruwe takken in een bleekbruine kleur, voorzien van borstelharen en scherpe doorns die recht of licht naar beneden gebogen zijn. Het bladverliezende loof verschijnt in het voorjaar en valt in het najaar. Het is verdeeld in 5 ovale deelblaadjes van 3 tot 8 cm lang, met een spitse punt en een sterk getande rand. Ze zijn ruw aan de bovenkant en meer of minder behaard aan de onderkant. De kleur is een helder groen, dat in de herfst geel wordt. De bloei vindt plaats in augustus-september, vroeger of later afhankelijk van het klimaat, in de vorm van bolletjes met kleine crèmewitte bloempjes, vrij onopvallend, aan het uiteinde van de twijgen. Na bestuiving door insecten ontstaan er kleine, eivormige vruchten in een glanzende zwarte kleur, verzameld in bolletjes van 5 cm diameter, die behoorlijk decoratief zijn.

Deze Eleutherococcus henryi is een interessante, maar niet spectaculaire struik, ondanks zijn elegante blad en zijn zeer lang aanhoudende zwarte vruchtdracht. Hij staat mooi aan de rand van een bosje, of in een border gecombineerd met andere struiken. Combineer hem bijvoorbeeld met andere Aralia's, botanische rozen, witte spirea's, met de wilde kamperfoelie (Lonicera xylosteum) of de winterkamperfoelie (Lonicera fragrantissima). Hij past in een tuin met een naturalistische of zelfs exotische sfeer, en natuurlijk in de tuin van een verzamelaar van zeldzame soorten.