Clethra alnifolia Rosea - Schijnels

De Clethra alnifolia ‘Rosea’, of schijnels ‘Rosea’, is een bladverliezende struik die betovert met zijn trossen roze, zeer geurende bloemen, bezocht door bijen en andere vlinders. Zijn bossige groeiwijze, zijn tolerantie voor halfschaduw en vochtige grond maken hem geschikt voor bosranden en de omgeving van vijvers. Makkelijk te kweken in zure en vochtige grond, zeer winterhard, past hij goed in natuurlijke beplantingen en informele hagen.

Lid van de familie Clethraceae, de Clethra alnifolia heeft als botanische synoniemen Clethra tomentosa en diverse oude namen (bijv. Clethra dentata); de cultivar ‘Rosea’ is een oude tuinselectie, bekend om zijn roze bloemknoppen en bloemen die bijna wit worden.
De soort komt oorspronkelijk uit het oosten van Noord-Amerika, van de kusten van Nova Scotia en Maine tot Florida, en westelijk tot Texas, waar hij van nature voorkomt in moerassen, veengebieden, vochtige bosranden, beekoevers en beboste duinen op zure zandgronden.
De groeiwijze van deze struik is rond, goed vertakt, met rechtopstaande twijgen met gladde bruingrijze schors. Zijn wortelstok vormt lichtelijk uitlopers, zijn groei is langzaam tot matig. In de vollegrond bereikt ‘Rosea’ een hoogte en breedte van 1,50 m tot 2 m op volwassen leeftijd. De bladeren, afwisselend geplaatst, langwerpig en fijn getand, zijn 4 tot 10 cm lang en 2 tot 4 cm breed. Ze zijn middengroen in het seizoen, verkleuren naar goudgeel in het najaar voordat ze vallen; het blad is bladverliezend. De bloei, op het eenjarige hout, bestaat uit rechtopstaande aren van 5 tot 15 cm lang, samengesteld uit kleine, zeer geurende bloemen met 5 bloembladen. Deze bloei vindt plaats van juli tot augustus-september. De vruchtzetting levert kleine bruinachtige ronde doosvruchten op die aan peperkorrels doen denken, niet eetbaar, die in de winter blijven zitten en voedsel bieden aan kleine dieren.
De plant kan wortelopslag vormen die verwijderd kan worden om de pol in toom te houden. Hij is winterhard tot -20 °C.

De Clethra alnifolia 'Rosea' gedijt alleen in zure grond die nooit uitdroogt, op een plek in de halfschaduw. Hij verdraagt wat klei, maar houdt niet van verstikkende bodems. Plant deze struik in heidetuinen of aan de voet van grote loofbomen, als de grond daar in de zomer een beetje vochtig blijft. Combineer hem bijvoorbeeld met grootbloemige rododendrons met mauve bloemen (R. Catawbiense Grandiflorum), witte bloemen (Cunningham’s White) of roze bloemen (Scintillation), met herfstbloeiende camelia's, en Kalmia's.

In het Engels verwijst summersweet of sweet pepperbush naar de zoete geur van de bloemen en het peperachtige uiterlijk van de gedroogde vruchten; de wilde soort met witte bloemen wordt ook geplant om oevers te stabiliseren in vochtige gebieden aan de oostkust van de Verenigde Staten.