Camellia japonica Manuroa Road - Japanse camelia

De Camellia ‘Manuroa Road’ is een gewilde Japanse camelia vanwege zijn grote, perfect gevulde bloemen die aan dahlia's doen denken. Ze komen prachtig uit tegen het glanzende, donkergroene blad. In een schaduwrijk heidetuinperk of in een grote kuip straalt deze groenblijvende heester met zijn mooie, regelmatige vorm in het late voorjaar en de vroege zomer.

‘Manuroa Road’ behoort tot de familie van de Theaceae en is een cultivar van Camellia japonica. Hij werd geselecteerd in Nieuw-Zeeland in Takanini/Papakura door Neville Haydon; de eerste bloei werd waargenomen in 1994 en hij werd geregistreerd in 2001 bij de NZ Camellia Society. Hij komt voort uit een zaailing van C. japonica ‘Takanini’, waarvan hij de donkerrode kleur overneemt, maar met een vollere en regelmatigere bloem.
Deze cultivar heeft een dichte, opgaande, bossige groeiwijze en een gemiddelde grootte; reken op ongeveer 1,50 m hoogte bij 0,90 m breedte na 10 jaar, en uiteindelijk 2–2,50 m bij 1,50 m in de vollegrond. In een pot blijft hij vaak onder de 1,20 m. De bloemen zijn groot (ongeveer 10–12 cm in diameter), dubbel, zeer goed gevuld, in een zeer donker, uniform rood, zonder zichtbare meeldraden; ze bloeien van maart tot mei. Het blad is groenblijvend, leerachtig, donkergroen en glanzend; de ovale tot elliptische, fijn getande bladeren zijn 6 tot 10 cm lang. Het wortelstelsel is vrij oppervlakkig, vezelig en gespreid: vermijd daarom compacte grond en diep spitten rond de plant. Zijn winterhardheid ligt rond de −12 tot −15 °C op een beschutte standplaats.

Plant de camelia ‘Manuroa Road’ in zure, vruchtbare, humusrijke grond die 's zomers koel blijft maar goed doorlatend is, op een lichte halfschaduwplek beschut tegen koude wind; vermijd brandende zon. In een border combineert u hem mooi met andere groenblijvende heesters voor heidegrond: de Pieris ‘Forest Flame’ voor zijn kleurrijke voorjaarsuitloop, de Rhododendron yakushimanum 'Koichiro Wada' voor de daaropvolgende appelbloesemachtige bloei, de Japanse azalea 'Hino-Crimson' als randbeplanting, en de Sarcococca confusa voor zijn wintergeur, die u meer op de achtergrond plaatst. Aan de rand voegt u varens en nieskruid (Helleborus) toe om de bodem te bedekken zonder zijn oppervlakkige wortels te beconcurreren.