Camellia japonica Lady Vansittart - Japanse camelia

Camellia japonica 'Lady Vansittart' is een oud ras van een ongebreidelde fantasie. Het valt in de eerste plaats op door zijn speelse bloemen die allemaal verschillend zijn, maar ook door zijn merkwaardig gegolfde bladeren, donkergroen en glanzend, die een beetje aan die van de hulst doen denken. Zijn bloemkronen in de vorm van grote halfgevulde tulpen zijn willekeurig gestreept of gevlekt met rood, roze of wit, en sommige zijn zelfs perfect effen, in wit, roze of bijna rood. Ze bloeien in het late voorjaar en het vroege voorjaar, aan een struik met een compacte en bossige groeiwijze die zonder twijfel veel indruk zal maken in een grote pot op het terras of solitair in de tuin, in halfschaduw, in zure en frisse grond.

De Camellia 'Lady Vansittart', geïmporteerd uit Japan naar België rond 1890, behoort tot de theeplantenfamilie. Sommige specialisten denken dat dit ras identiek is aan het Japanse cultivar 'Edo-nishiki'. Het is een struik met een licht opgaande, bossige groeiwijze, bijna even breed als hoog, die ongeveer 1,30 meter hoog zal worden met een breedte van 1,20 meter na 10 jaar. Vroeger of later afhankelijk van het klimaat, produceert hij van maart tot mei bloemen met een diameter van 6 tot 9 cm, halfgevuld, zeer ongewoon. Elke bloem, samengesteld uit 18-19 bloemblaadjes gerangschikt in 3 rijen, is min of meer gestreept of gemarmerd met zachtroze tot middelroze, of karmijnroze bijna rood op een lichtroze of witte achtergrond. In volle bloei verschijnen in het hart van de bloem mooie goudgele meeldraden, waarvan sommige bloembladachtig kunnen zijn. Het blad, dat het hele jaar door blijft, bestaat uit grote elliptische bladeren, 10 cm lang en 4 tot 5 cm breed, leerachtig, fijn getand en sterk ingesneden aan de rand, donkergroen en glanzend aan de bovenkant. Hoewel deze struik winterhard is tot -15°C in volle grond, kunnen zijn bloemknoppen worden vernietigd door sneeuw, ijzige wind en temperaturen onder -5°C.

De Japanse Camellia 'Lady Vansittart' houdt van vrij milde en vochtige klimaten en gedijt goed in kustgebieden, in zure, humusrijke en goed doorlatende grond. Wat de standplaats betreft, zal hij niet-brandende zon accepteren in een gunstig klimaat, zoals in de Atlantische regio's, maar het is in halfschaduw, of zelfs in de schaduw, beschermd tegen de felle zon en beschut tegen sterke wind dat hij het beste tot zijn recht komt. In de tuin kunt u hem bijvoorbeeld planten in een heesterborder, in gezelschap van andere zuurminnende planten zoals Rhododendrons, Azalea's, de Cornus Kousa of de Kalmia Latifolia. Maar het zou jammer zijn om dit uitzonderlijke ras, met zijn unieke charme, te laten opgaan in een wirwar van bladeren of bloemen. Het verdient een ereplaats, bij de ingang van het huis, of in een mooie pot op het terras, die in zeer koude klimaten 's winters binnen kan worden gezet.