Camellia Koto No Kaori

De Camellia hybride Koto No Kaori is een veldcamelia-variëteit die kracht, elegantie en geur combineert. Deze groenblijvende heester tooit zich met enkelvoudige bloemen in een mooie, heldere roze tint, licht geurend, gedurende een groot deel van de winter, op een moment van het jaar dat er weinig bloei is. Met een opgaande en bossige groeiwijze is deze variëteit geschikt als solitaire plant, in een bloeiende haag of in een heesterborder. De camelia gedijt in een koel en vochtig klimaat, in halfschaduw of in de zon, in niet-kalkhoudende, goed doorlatende grond.

De Camellia Koto No Kaori is een Japanse tuinbouwvariëteit uit 1990, ontstaan uit een kruising tussen Camellia japonica 'Tôkai' en de Camellia lutchuensis, een botanische soort met geurig, wintergroen blad, afkomstig uit het zuiden van Japan. Net als alle camelia's behoort hij tot de theeplantfamilie (Theaceae). 'Koto No Kaori' heeft een overwegend opgaande groeiwijze, aanzienlijk hoger dan breed, en een dichte vertakking. De groei is vrij langzaam: op een leeftijd van 10 jaar bereikt hij ongeveer 1,80 m hoogte bij 80 cm breedte. Hij bloeit al vanaf januari in een mild klimaat, met het hoogtepunt van de bloei in februari-maart. De plant produceert een grote hoeveelheid kleine, enkelvoudige bloemen, met een diameter van ongeveer 4-5 cm. De bloemkronen bestaan uit 6-7 helderroze kroonbladen, gegroepeerd rond een mooi bosje gele meeldraden. De donkergroene bladeren, die in de winter groen blijven, zijn aan de bovenkant licht glanzend. Winterhard tot ongeveer -12 °C kan deze variëteit in halfschaduw of volle zon worden gekweekt, beschut tegen koude wind. Hij houdt van zure, humusrijke, vochtige en luchtige grond.

Plant de Camellia 'Koto No Kaori' in een haag met een landelijke stijl, of in een border met tuinheidegrond samen met azalea's, Skimmia, Japanse kwee en heide. Plant hem in het najaar met enkele voorjaarsbollen: tulpen en narcissen voor een prachtig kleurrijk tafereel. Zijn compacte formaat maakt het ook mogelijk hem jarenlang in een pot te kweken. Plaats hem op een halfbeschaduwd terras, in een grote pot, langs een muur, beschermd tegen koude en uitdrogende wind.

De naam Camellia werd in 1735 aan de plant gegeven door de Zweedse natuuronderzoeker Carl Von Linné, als eerbetoon aan Georg Josef Kamel (gelatiniseerd tot "Camellus"), een apotheker in dienst van de Jezuïeten op de Filipijnen aan het eind van de 17e eeuw. Het duurde tot 1792 voordat de Camellia Europa bereikte.