Larix decidua Horstmann Recurved - Europese lariks

De Larix decidua Horstmann Recurved is een compacte Duitse variëteit van de Europese lork. Deze bladverliezende conifeer heeft een extreem kronkelige, zeer grafische groeiwijze, met twijgen die alle kanten op vertakken. In het voorjaar bedekken ze zich met bosjes korte naalden in een zacht groen, dat later in het seizoen donkerder wordt. Wanneer de herfst aanbreekt, krijgt het loof een mooie gele tint voordat het afvalt. Zeer winterhard, deze van oorsprong bergachtige variëteit houdt van een lichte, enigszins vochtige grond, zonder te veel kalk, zelfs arm, en een zonnige standplaats.

De Europese lork, Larix decidua, is een grote boom die tot 30 m hoog kan worden en behoort tot de dennenfamilie (Pinaceae), net als de sparren, zilversparren, ceders en dennen. Het is een van de weinige coniferen, samen met de moerascipres (Taxodium) en de Metasequoia, waarvan het blad in de herfst afvalt. Hij is oorspronkelijk afkomstig uit de bergen van Midden- en Zuid-Europa, waar hij op een hoogte tussen 1400 en 2400 m voorkomt. Het is een pionierssoort die arme of verarmde grond kan verbeteren en is zeer winterhard (tot -40°C). Zeer gewaardeerd om zijn hout, past hij zich uitstekend aan aan de teelt in laagland.
De Larix decidua Horstmann Recurved verschilt sterk van de oorspronkelijke botanische soort. Deze cultivar werd in 2003 geselecteerd uit een zaailing in Duitsland, bij de kwekerij Uwe Horstmann Nursery (Nedersaksen, ten noorden van Hannover). Het is een compacte, langzaam groeiende variëteit, 15 tot 25 cm per jaar, die in ongeveer tien jaar een plant vormt van 1,5 m tot 2,5 m hoog en 1 m tot 1,30 m breed. Met een wat slungelig uiterlijk krijgt hij een min of meer kegelvormige, hoewel vaak onregelmatige groeiwijze. Zijn sterk kronkelende takken vertakken voortdurend, wat doet denken aan bewegende slangen, en geven hem een zeer sierlijk aanzien in de winter, wanneer het hout kaal is. In het voorjaar tooien de twijgen zich met een loof van zachte, glanzend groene naalden, die in kleine bosjes op onregelmatige afstand op de twijgen zijn ingeplant. Het loof wordt gedurende het hele groeiseizoen iets donkerder, om uiteindelijk prachtige gele kleuren aan te nemen in de herfst.
Extreem bestand tegen kou, maar deze miniatuurconifeer heeft juist een hekel aan droogte. Perfect aangepast aan bergachtige streken, is hij daarentegen niet geschikt voor veel te droge zuidelijke gebieden. Hij moet dus in verse, maar goed doorlatende grond worden geplant, in de zon of eventueel in lichte schaduw. Zodra aan deze basisbehoeften is voldaan, blijkt hij vrij gemakkelijk te kweken en heeft hij vrijwel geen onderhoud nodig, tenzij je zijn vorm wilt bijsturen met enkele lichte snoeibeurten.

Deze Larix zal verzamelaars en liefhebbers van botanische zeldzaamheden aanspreken. Zijn originele, grillige groeiwijze laat niemand onverschillig en zorgt ervoor dat hij een plekje verdient in een rotstuin, mits de grond niet droog is, of in een moderne tuin. Zijn zeer grafische silhouet, vooral in de winter, trekt ongetwijfeld de aandacht. Hij kan het startpunt zijn voor een kleine collectie bijzondere planten, zoals de Cryptomeria japonica 'Globosa Nana', een dwerg Japanse ceder die een warrige bol van een meter diameter vormt. De Corylus avellana Scooter is een dwerg kronkelhazelaar die niet hoger wordt dan 1 m, met een even spookachtig uiterlijk als de lork, maar waarvan de ronde bladeren zich duidelijk onderscheiden van de naalden van de lork. En om bij de kronkelige vormen te blijven, terwijl je ook van mooie kleuren kunt genieten, is de Prunus incisa Kojo no mai een dwerg Japanse sierkers die een mooie lichtroze bloei in het voorjaar combineert met een kleurenfestival van rood in de herfst wanneer het loof vlammend kleurt voordat het afvalt.