Cupressocyparis leylandii Gold Rider - Leylandcipres

De Cupressocyparis leylandii 'Gold Rider' is een variëteit van de Leylandcipres, gewaardeerd om zijn krachtige groei, dichtheid en de prachtige citroengele kleur van zijn voorjaars- en zomerblad. Deze kleur is lichter dan die van goudbladige variëteiten en zijn loof kan ook beter tegen de zon. Deze grote, piramidale conifeer groeit snel, waardoor je in korte tijd een goed afschermend groenscherm krijgt. Wel is het nodig hem minstens twee keer per jaar te snoeien om hem op een redelijke hoogte te houden. Jonge exemplaren hebben ook ondersteuning nodig met een boompaal. Als hij vrij mag uitgroeien, vormt deze cipres een zeer mooie boom, die een prominente plek verdient in een grote tuin.

De (x) Cupressocyparis leylandii is een spontane hybride tussen de Cupressus macrocarpa, de Montereycipres, oorspronkelijk uit de bossen langs de centrale kust van Californië, en de Chamaecyparis nootkatensis, de Nootkacipres, afkomstig van het noordelijke deel van de westkust van Noord-Amerika. Deze twee winterharde, snelgroeiende coniferen stellen weinig eisen aan de bodem en houden van een vrij vochtig klimaat. Beide behoren tot de cipresfamilie (Cupressaceae).

De cultivar 'Gold Rider', ontdekt in Boskoop in 1986, verschilt van de klassieke Leylandcipres vooral door de kleur van zijn loof en zijn dichtere groeiwijze. In tegenstelling tot andere goudbladige variëteiten verdraagt deze een zonnige standplaats goed.

Zijn groei is zeer snel, na een aanloopperiode. De cipres 'Gold Rider' zal gemiddeld 5 m hoog en 3,50 m breed worden in 10 jaar als hij regelmatig wordt gesnoeid, en kan uiteindelijk meer dan 18 m hoog worden als hij niet wordt gesnoeid. Deze conifeer heeft van nature een regelmatige, piramidale en dichte vorm. Zijn soepele, licht opgaande twijgen zijn bedekt met vrij grof loof als je van dichtbij kijkt, dat aromatisch ruikt als je het wrijft. De geur is licht zuur. De kleine, stompe, driehoekige blaadjes liggen dakpansgewijs over elkaar heen op korte, cilindrische zijtakjes die zelf op de twijgen staan. De jonge scheuten zijn helder citroengeel in het voorjaar en de zomer, waarna het loof in het najaar en de winter groener wordt.

Deze conifeer produceert pollen dat in het vroege voorjaar allergisch kan zijn voor sommige mensen. De vrouwelijke kegels zijn bolvormig, eerst groen en worden bruin bij rijpheid. De bruinrode schors krijgt een grijzige tint met de jaren. Het wortelstelsel van deze boom is een penwortel, waardoor hij zich zeer diep in de bodem kan verankeren om water en voeding te halen en bestand is tegen wind, zelfs harde wind. Zijn winterhardheid is uitstekend, tot ongeveer -20 °C.

De Leylandcipres 'Gold Rider', zeer opvallend door zijn kleur, doorbreekt de eentonigheid van een tuin die het hele jaar door alleen maar groen is. Hij is perfect voor in een haag die de tuin moet beschermen, bijvoorbeeld aan de rand van het platteland of aan de kust. Hem op een hoogte van 4 of 5 meter houden is echter nogal een uitdaging en vereist herhaaldelijk snoeien, al vanaf jonge leeftijd. Voor een scheidingshaag kun je beter kiezen voor een mix van groenblijvende struiken met een bescheidener formaat: Elaeagnus ebbingei, photinia's, sneeuwballen (Viburnum tinus), ligusters, Japanse kardinaalsmuts, laurierkers, schijnhulst (Osmanthus), die veel gemakkelijker binnen redelijke proporties te houden zijn. In een grote tuin of park groeit de Leylandcipres in een paar jaar uit tot een majestueuze piramide, als hij vrij mag groeien. Hij kan solitair geplaatst worden of gemengd met andere grote struiken in een haag die de biodiversiteit in de tuin veel meer bevordert. Als solitair in een grote tuin is het een magnifieke boom. Zoals veel coniferen past hij in tuinen van alle stijlen, modern, natuurlijk, romantisch of Engels.