Tomaat Previa F1 (jonge planten) La Sélection du Chef®

De Tomaat Previa is een productief en krachtig ras dat veel felrode vruchten van 150 gram produceert met een zeer uniforme maat. Ze groeien in trossen van 7 tot 9 stuks. Het vruchtvlees heeft een goede smaakkwaliteit en is geschikt voor alle culinaire toepassingen, zowel rauw als gekookt. Dit ras is perfect geschikt voor het inmaken. Het planten van de perskluitjes gebeurt van april tot juni, na de laatste vorst, wanneer de planten ongeveer 15 cm hoog zijn. De Tomaat Previa oogst je van juni tot oktober.

NB: dit ras heeft de aanduiding F1 voor "F1-hybride" omdat het een ras is dat voortkomt uit een kruising van zorgvuldig geselecteerde ouderrassen om hun kwaliteiten te combineren. Het resultaat is een ras dat bijzonder smaakvol en/of vroeg kan zijn, terwijl het ook resistent is tegen bepaalde ziekten. Soms bekritiseerd of ten onrechte gelijkgesteld aan GGO's, zijn F1-hybride planten interessant vanwege zowel hun uniformiteit als hun weerbaarheid. Helaas worden hun kwaliteiten niet doorgegeven aan de volgende generaties: het zal daarom niet mogelijk zijn om zaden te bewaren voor later zaaien.

De tomaat is oorspronkelijk afkomstig uit Zuid- en Midden-Amerika. Verschillende rassen werden al door de Inca's verbouwd, lang voor de komst van de conquistadores. De term "Tomaat" komt van het Inca-woord Tomatl en verwijst zowel naar de plant als naar de vrucht van de plant. Het behoort tot de vele voedingsmiddelen die uit de Nieuwe Wereld naar ons zijn gekomen, zoals de boon, maïs, pompoen, aardappel en paprika. De tomaat deed er aanzienlijk langer over om onze smaakpapillen te bereiken. En dat had een reden: lange tijd werd hij gekweekt om zijn esthetische en medicinale kwaliteiten, maar hij werd als giftig beschouwd vanwege zijn gelijkenis met de vrucht van de Alruin, een andere nachtschade. Pas aan het begin van de 20e eeuw werd het een vaste gast op onze tafels.

De tomaat is een vaste plant in een tropisch klimaat; in onze streken wordt hij als eenjarige gekweekt. Hij verhout na verloop van tijd en produceert onopvallende gele bloempjes die in schermen bijeen staan en zich tot vruchten ontwikkelen. Tomaten kunnen in de vollegrond worden geteeld, maar ook in een pot op een balkon, waarbij je bij voorkeur kies voor rassen met een compacte groei.

Het is een vruchtgroente met veel voedingsvoordelen. Net als de meeste groenten caloriearm en rijk aan water, bevat hij een zeer interessante molecule: lycopeen, een krachtige antioxidant. Hij onderscheidt zich ook door zijn rijkdom aan vitamine C, provitamine A en spoorelementen.

In de keuken kunnen tomaten rauw of gekookt op talloze manieren worden gegeten: in salades of als aperitiefhapje, gegrild, gevuld, gemarineerd, gedroogd, in ratatouille, als saus... Er bestaan tomaten in alle kleuren, vormen en maten. Profiteer ervan en kweek meerdere rassen in de moestuin voor afwisseling!

De oogst: De oogstperiodes variëren afhankelijk van de vroegrijpheid: vroege rassen kunnen 55 tot 70 dagen na het planten worden geplukt, middenseizoen rassen van 70 tot 85 dagen en late rassen na meer dan 85 dagen. Pluk de tomaat wanneer hij zijn definitieve kleur heeft gekregen en wanneer de textuur, hoewel nog stevig, een lichte verzachting vertoont. Voor een betere bewaring pluk je de vrucht met het steeltje er nog aan. Let op: onrijpe vruchten, stengels en bladeren bevatten solanine en mogen niet worden gegeten.

De bewaring: De optimale bewaartemperatuur voor tomaten ligt tussen 10 en 15°C. Bewaren in de koelkast is mogelijk, maar het gaat wel ten koste van de smaakkwaliteit van de vruchten. Voor langere bewaring kunnen tomaten worden ingemaakt, gedroogd, ingevroren, ingemaakt of tot jam worden verwerkt. Om ze in te maken, snijd je je tomaten doormidden en vang je het sap op. Leg de halve tomaten met de snijkant naar boven op de bakplaat van je oven. Breng op smaak met zout, peper en suiker en zet ze minstens een uur in een zeer zachte oven. Haal je tomaten eruit, bewaar ze in een glazen pot en vul aan met olijfolie.

De tuiniers tip: Om water geven te beperken, adviseren we je om de bodem te mulchen met dunne, opeenvolgende lagen grasmaaisel, bij voorkeur gemengd met afgevallen blad. Deze beschermlaag houdt de grond vochtig en beperkt ook het onkruid wieden.