Vleestomaat Cauralina F1 (jonge planten)

De tomaat Cauralina F1, van het type coeur de boeuf (ossenhart), is een ras dat gedurende het hele seizoen regelmatig vruchten produceert. Deze hartvormige tomaten wegen elk 160 tot 200 gram, hebben een homogeen kaliber en vorm, en zijn bij rijpheid een fel koraalrood. Het vruchtvlees is stevig, van uitstekende smaakkwaliteit, ideaal voor gebruik in salades, sap, gaspacho en ze zijn perfect om te vullen. De tomatenplant is een warmteminnende, eenjarige plant die een rijke bodem nodig heeft. De tomatenplanten kunnen van april tot juni, na de laatste vorst, in de vollegrond of zelfs in een bak worden uitgeplant, voor een oogst van juli tot oktober.

De techniek van het enten bestaat uit het geven van het wortelstelsel van een speciaal geselecteerd ras, de onderstam, aan een gewenste variëteit (hier 'Cauralina F1'). Deze onderstam is uitstekend bestand tegen bodemparasieten en -ziekten, wat de plant extra kracht geeft: hij is dan beter bestand tegen moeilijke buitenomstandigheden (zoals koude klimaten) en geeft een aanzienlijk hogere opbrengst dan een niet-geënte plant. De vruchtzetting bij geënte planten begint eerder en lager aan de hoofdstengel. Dankzij het gebruik van de onderstam 'Protector' produceren onze geënte tomatenplanten ook minder blad, wat het rijpen en oogsten vergemakkelijkt.

NB: dit ras heeft de aanduiding F1 voor "F1-hybride" omdat het een variëteit is die voortkomt uit een kruising van zorgvuldig geselecteerde ouderrassen om hun kwaliteiten te combineren. Het resultaat is een ras dat bijzonder smaakvol en/of vroeg kan zijn, terwijl het ook resistent is tegen bepaalde ziekten. F1-hybriden, soms ten onrechte bekritiseerd of verward met GGO's, zijn interessant vanwege hun homogeniteit en weerbaarheid. Helaas worden hun kwaliteiten niet doorgegeven aan volgende generaties: het is daarom niet mogelijk om zaad te winnen voor een latere zaai.

De tomaat is afkomstig uit Zuid- en Midden-Amerika. Verschillende rassen werden al door de Inca's verbouwd, lang voor de komst van de conquistadores. De term "Tomaat" komt van het Inca-woord Tomatl en verwijst zowel naar de plant als naar de vrucht. Het behoort tot de vele voedingsmiddelen die uit de Nieuwe Wereld naar ons kwamen, zoals de boon, maïs, pompoen, aardappel en paprika. De tomaat deed er aanzienlijk langer over om onze smaakpapillen te bereiken. En met reden: lange tijd werd hij gekweekt om zijn esthetische en medicinale kwaliteiten, maar hij werd als giftig beschouwd vanwege zijn gelijkenis met de vrucht van de Alruin, een andere nachtschade. Pas aan het begin van de 20e eeuw werd het een vaste waarde op onze tafels.

De tomaat is een vaste, kruidachtige plant in een tropisch klimaat, maar wordt in onze streken als eenjarige gekweekt. Hij verhout met de tijd en produceert onopvallende, kleine gele bloemen die in schermen bijeen staan en zich tot vruchten ontwikkelen. Tomaten kunnen in de vollegrond worden geteeld, maar ook in een bak op een balkon, waarbij de voorkeur uitgaat naar rassen met een compacte groei.

Het is een vruchtgroente met veel voedingsvoordelen. Net als de meeste groenten caloriearm en rijk aan water, bevat hij een zeer interessante molecule: lycopeen, een krachtige antioxidant. Hij onderscheidt zich ook door zijn rijkdom aan vitamine C, provitamine A en sporenelementen.

In de keuken kunnen tomaten rauw of gekookt op talloze manieren worden gegeten: in salades of als aperitiefhapje, gegrild, gevuld, gemarineerd, geconfijt, in ratatouille, als coulis... Er bestaan tomaten in alle kleuren, vormen en maten. Profiteer ervan en kweek meerdere rassen in de moestuin voor afwisseling!

De oogst: De oogstperiodes variëren afhankelijk van de vroegrijpheid: vroege rassen kunnen 55 tot 70 dagen na het planten worden geplukt, middenseizoen rassen van 70 tot 85 dagen en late rassen na meer dan 85 dagen. De pluk gebeurt wanneer de tomaat zijn definitieve kleur heeft gekregen en de textuur, terwijl hij stevig blijft, een lichte verzachting vertoont. Voor een betere bewaring plukt u de vrucht met het steeltje er nog aan. Let op: onrijpe vruchten, stengels en bladeren bevatten solanine en mogen niet worden geconsumeerd.

De bewaring: De optimale bewaartemperatuur voor tomaten ligt tussen 10 en 15°C. Bewaring in de koelkast is mogelijk, maar gaat wel ten koste van de smaakkwaliteit van de vruchten. Voor langere bewaring kunnen tomaten worden geconfijt, gedroogd, ingevroren, ingemaakt of tot jam worden verwerkt. Om ze te confijten, snijdt u uw tomaten doormidden en vangt u het sap op. Leg de halve tomaten met de snijkant naar boven op een bakplaat. Bestrooi met zout, peper en suiker en laat ze minstens een uur in een zeer zachte oven. Haal de tomaten eruit, doe ze in een glazen pot en schenk er olijfolie over.

De tuintip: Om water geven te beperken, adviseren wij u om de bodem te mulchen met dunne, opeenvolgende lagen grasmaaisel, bij voorkeur gemengd met afgevallen blad. Deze beschermlaag houdt de bodem vochtig en beperkt ook het onkruid.