Pruimtomaat Cencara F1 (jonge planten)

De Tomaat Cencara F1 is een kruising van het Roma-type, met ovaalvormige vruchten. Ze overtreft de Roma-tomaat echter door haar robuustere karakter, de superieure smaak van de tomaten en hun uitstekende bewaareigenschappen na de oogst. Deze plant, die je moet steunen, produceert trossen van 6 tot 8 langwerpige vruchten van elk 100 tot 120 gram. Ze hebben een intense rode kleur, zijn bijzonder stevig, met sappig vruchtvlees en een lichtzure smaak. Zeer veelzijdig: de Cencara-tomaat is even geschikt in salades als in koude soepen, gestoofde gerechten, coulis en sauzen, of om in te maken. Het is een ziektebestendig, krachtig, productief en gemakkelijk te telen ras. Plant je Cencara-tomaten vanaf april tot juni onder glas of in de moestuin, voor een oogst van juli tot eind september.

NB: dit ras draagt de aanduiding F1 voor 'F1-hybride' omdat het een ras is ontstaan uit een kruising van zorgvuldig geselecteerde ouderrassen om hun kwaliteiten te combineren. Het resultaat is een ras dat bijzonder smaakvol en/of vroeg kan zijn, terwijl het ook resistent is tegen bepaalde ziekten. F1-hybride planten worden soms ten onrechte bekritiseerd of verward met GGO's. Ze zijn interessant vanwege hun uniformiteit en weerbaarheid, maar helaas worden hun kwaliteiten niet doorgegeven aan volgende generaties: het is daarom niet mogelijk om zaden te bewaren voor een latere zaai.

De tomaat is afkomstig uit Zuid- en Midden-Amerika. Verschillende rassen werden al door de Inca's geteeld, lang voor de komst van de conquistadores. De term 'Tomaat' komt van het Inca-woord Tomatl en verwijst zowel naar de plant als naar de vrucht. Het behoort tot de vele voedingsmiddelen die uit de Nieuwe Wereld naar ons kwamen, zoals de boon, maïs, pompoen, aardappel en paprika. De tomaat deed er aanzienlijk langer over om onze smaakpapillen te bereiken. En met reden: lange tijd werd hij gekweekt om zijn esthetische en medicinale kwaliteiten, maar hij werd als giftig beschouwd vanwege zijn gelijkenis met de vrucht van de Alruin, een andere nachtschade. Pas aan het begin van de 20e eeuw werd het een vaste waarde op onze tafel.

De tomaat is een vaste, kruidachtige plant in een tropisch klimaat; in onze streken wordt hij als eenjarige geteeld. De stengel verhout na verloop van tijd en de plant produceert onopvallende, gele bloemetjes die in bijschermen bijeen staan en zich tot vruchten ontwikkelen. Tomaten kunnen in de vollegrond worden geteeld, maar ook in een pot op een balkon, waarbij je bij voorkeur kies voor rassen met een compacte groei.

Het is een vruchtgroente met veel voedingsvoordelen. Net als de meeste groenten bevat hij weinig calorieën en veel water. Hij bevat een zeer interessante molecule: lycopeen, een krachtige antioxidant. Hij onderscheidt zich ook door zijn rijkdom aan vitamine C, provitamine A en spoorelementen.

In de keuken kunnen tomaten rauw of gekookt op talloze manieren worden gegeten: in salades of als aperitiefhapje, gegrild, gevuld, gemarineerd, gekonfijt, in ratatouille, als coulis... Er bestaan tomaten in alle kleuren, vormen en maten. Profiteer ervan en teel meerdere rassen in de moestuin voor afwisseling!

De oogst: De oogstperiode varieert afhankelijk van de vroegrijpheid: vroege rassen kunnen 55 tot 70 dagen na het planten worden geplukt, middentijdrassen na 70 tot 85 dagen en late rassen na meer dan 85 dagen. Pluk de tomaat wanneer hij zijn definitieve kleur heeft gekregen en de textuur, hoewel stevig, een lichte verzachting vertoont. Voor een betere bewaring pluk je de vrucht mét zijn steeltje. Let op: onrijpe vruchten, stengels en bladeren bevatten solanine en mogen niet worden gegeten.

De bewaring: De optimale bewaartemperatuur voor tomaten ligt tussen 10 en 15°C. Bewaren in de koelkast is mogelijk, maar het gaat wel ten koste van de smaak. Voor langere bewaring kunnen tomaten worden gekonfijt, gedroogd, ingevroren, ingemaakt of tot jam worden verwerkt. Om ze te konfijten: snijd je tomaten doormidden en vang het sap op. Leg de helften met de snijkant naar boven op de rooster van je oven. Bestrooi met zout, peper en suiker en laat ze minstens een uur in een zeer zachte oven. Haal ze eruit, bewaar ze in een glazen pot en overgiet met olijfolie.

De tuintip: Om water geven te beperken, raden we aan de bodem te mulchen met dunne, opeenvolgende lagen grasmaaisel, bij voorkeur gemengd met afgevallen blad. Deze beschermlaag houdt de grond vochtig en beperkt ook het onkruid.