Vleestomaat Brandywine Yellow BIO - Ferme de Sainte Marthe

De Tomaat Brandywine Yellow is een oud ras met vleestomaatachtig vruchtvlees. Hij produceert zeer grote vruchten van 350 g tot 1 kg in een saffraangele kleur, die vaak licht geribbeld zijn aan de bovenkant en soms misvormd. Dat maakt niet uit, hij behoort tot de beste tomaten, ook al is de smaak minder rijk dan die van het roze-rode ras. Het vruchtvlees blijft stevig en sappig en biedt een aromatische, licht wijnachtige afdronk. De textuur maakt hem bij uitstek geschikt voor sap en coulis, voor koude soepen zoals gaspacho die je kunt opfleuren met een vleugje knoflook, of voor de grill met kruiden. Brandywine Yellow heeft een blad dat nauwelijks ingesneden is, van het 'aardappelblad'-type. Hij is redelijk productief maar houdt niet van vocht. Dit onbepaald groeiende ras moet snel worden gesteund. Hij bereikt namelijk vrij snel een hoogte van 1,20 tot 2 m. Doe je zaai in maart of april om van juli tot september te oogsten.

De tomaat is afkomstig uit Zuid- en Midden-Amerika. Verschillende rassen werden al geteeld door de Inca's, lang voor de komst van de conquistadores. De enorme variëteit binnen deze nachtschade blijft verbazen. De term "tomaat" komt van het Inca-woord Tomatl en verwijst zowel naar de plant als naar de vrucht. Er bestaan vruchten in alle kleuren (rood, natuurlijk, maar ook groen, geel en zelfs enkele zeer zeldzame blauwe rassen), in alle vormen en maten. Oude rassen zijn onbepaald groeiende planten en kunnen twee jaar leven. Recentere rassen zijn zogenaamd bepaald groeiend en stoppen met groeien in de struikfase, zodat ze niet gesteund of geleid hoeven te worden.

De tomaat behoort tot de vele voedingsmiddelen die uit de Nieuwe Wereld naar ons kwamen, net als de boon, maïs, pompoen, aardappel en paprika. Het duurde aanzienlijk langer voordat hij onze smaakpapillen bereikte. En met reden! Lange tijd werd hij gekweekt om zijn esthetische en medicinale kwaliteiten. Men dacht dat hij giftig was vanwege zijn gelijkenis met de vrucht van de Alruin, een andere nachtschade. Pas aan het begin van de 20e eeuw werd hij een vaste gast op onze tafels.

De tomatenplant is een vaste plant in tropische klimaten, maar wordt in onze streken als eenjarige geteeld. Hij verhout met de tijd en produceert onopvallende kleine gele bloemetjes die in schermen bijeen staan en zich tot vruchten ontwikkelen.

We moeten toegeven dat de vrucht erg mooi is en de moestuin aangenaam kleurt. Hij heeft ook veel voedingsvoordelen. Net als de meeste groenten caloriearm en rijk aan water, bevat hij een zeer interessante molecule: lycopeen, een krachtige antioxidant. Hoe langer de tomaat kookt, hoe meer hiervan beschikbaar komt. Hij onderscheidt zich ook door zijn rijkdom aan vitamine C, provitamine A en sporenelementen.

Tegenwoordig hoeven de smaak- en voedingskwaliteiten niet meer bewezen te worden. Voor de tuinier is de tomaat een van de onmisbare zomergroenten. Hij hoeft zich alleen maar af te vragen welk gebruik hij ervan wil maken om zich een weg te banen door alle bestaande rassen. Is het voor salades, sauzen, om ter plaatse rauw te eten, om te koken, enz. Hij zal zich ook afvragen wanneer hij wil oogsten. Het antwoord wordt uiteraard bepaald door de gemiddelde zonnestraling in de regio waar zijn tuin zich bevindt. Wees gerust, de keuze is groot en voor elke situatie is er een tomaat! En hoewel de tomaat inderdaad veel zon en warmte nodig heeft, heeft hij niet per se veel ruimte nodig. Daarom moet je je niet laten weerhouden om hem in een bak op je balkon te kweken, waar je de voorkeur geeft aan kleinevruchtige rassen. Let op: onrijpe vruchten, stengels en bladeren bevatten solanine en mogen niet worden gegeten.

De oogst: afhankelijk van het ras, van vroeg tot laat, kan er 50 tot 100 dagen zitten tussen de datum van uitplanten en de oogst. Er bestaat geen truc om met zekerheid te kunnen zeggen of een tomaat volledig rijp is. De pluk gebeurt wanneer hij, op zijn minst, volledig de kleur heeft gekregen waarmee hij werd aangekondigd en wanneer de textuur, terwijl hij stevig blijft, een lichte verzachting vertoont. Voor een betere bewaring zorg je ervoor dat je de vrucht met zijn steeltje plukt.

De bewaring: tomaten bewaren minder lang naarmate hun watergehalte hoger is. Ze blijven enkele dagen goed in de groentelade van je koelkast of uitgespreid op kamertemperatuur. Om ze langer te bewaren, kun je culinaire methoden overwegen zoals tomatenconfituur, gedroogde tomaten, sauzen, ingevroren vruchten, conserven, jam of sap. We zijn dol op confituur omdat het zo simpel en lekker is: snijd je tomaten doormidden en vang het sap op. Leg de halve tomaten met de snijkant naar boven op de bakplaat van je oven. Breng op smaak met zout, peper en suiker en zet ze minstens een uur in een zeer zachte oven. Haal je tomaten eruit en eet ze meteen op, of bewaar ze in een glazen pot en overgiet met olijfolie.

De tuiniertip: het is aan te raden om elk jaar meerdere tomatenrassen te telen om het risico op een volledig mislukte oogst te minimaliseren, die te wijten kan zijn aan weersomstandigheden of een specifieke ziekte.
Om het fenomeen 'neusrot bij tomaat' tegen te gaan - dit is geen ziekte maar een calciumtekort - spuit je een calciumrijke gier van smeerwortel op je planten.
Bij het uitplanten mag je de plant tot aan de eerste blaadjes ingraven. Dit stimuleert het wortelstelsel, wat garant staat voor een mooie vruchtoogst.
Winnende combinaties in de tuin zijn vaak dezelfde als op het bord. Het is een goed ezelsbruggetje om te onthouden dat tomaat en basilicum goed samengaan.